Uzasadnienie
J. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Inwestycji i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] ustalającej odszkodowanie za nieruchomość położoną w obrębie [...], oznaczoną jako działki nr [...] i nr [...], przejętą na własność Skarbu Państwa pod budowę linii kolejowej.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2018 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenie skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwania wynika, że zostało ono skutecznie doręczone skarżącemu 24 kwietnia 2018 r.
W odpowiedzi skarżący pismem z dnia 24 kwietnia 2018 r. cofnął skargę wskazując, że organ administracji rozpoznał już odwołanie i wydał decyzję.
Z dokumentów księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych wynika, że skarżący pomimo wezwania, do 14 maja 2018 r. nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi (k. 28 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej zwana: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy skarga i jeśli wnoszący skargę nie uiścił należnego wpisu, wzywa się go do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uzupełnienia braków fiskalnych skargi pouczając o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 24 kwietnia 2018 r., zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął 2 maja 2018 r. Jak już wyjaśniono skarżący, mimo wezwania, nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi, co uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Jednocześnie wyjaśnić należy, że cofnięcie skargi dokonane wnioskiem z dnia 24 kwietnia 2018 r. jest bezskuteczne i nie wywołuje żadnych skutków prawnych, a to z tej przyczyny, że rozpatrzenie oświadczenia strony o cofnięciu skargi jest prawnie możliwe i dopuszczalne wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera żadnych braków formalnych i fiskalnych, które uniemożliwiałyby jej rozpoznanie. W niniejszej sprawie oświadczenie z dnia 24 kwietnia 2018 r. cofające skargę było poprzedzone stosownym wezwaniem z dnia 9 kwietnia 2018 r. do uzupełnienia braków fiskalnych skargi. Braki fiskalne skargi nie zostały uzupełnione, co powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 powyższej ustawy, mimo jej cofnięcia, a nie umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wobec tego oświadczenie cofające skargę nie mogło wywrzeć przed Sądem określonych skutków ze względu na wystąpienie negatywnej przesłanki wykluczającej jego uwzględnienie.