Uzasadnienie
W dniu 25 marca 2009 r. skarżący J. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Podniósł, iż postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. organ zwrócił stronie wniosek o przyznanie odszkodowania za poniesioną szkodę w związku z wydaniem przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzji z dnia [...]listopada 2006 r. stwierdzającej nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...]stycznia 1951 r. oraz utrzymanego nim w mocy orzeczenia PWRN Wydział Rolnictwa i Leśnictwa w R. z [...]września 1950 r., mocą którego orzeczono, że nieruchomość ziemska objęta Iwh [...], [...], [...],[...]i [...] ks. gr. kat. [...]o pow. [...]ha wraz z budynkami cegielni, młyna, mieszkalnymi i gospodarczymi, stanowiąca własność A. M., podpadała pod działanie art. 2 ust. 1 lit e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.
Skarżący po otrzymaniu postanowienia z dnia [...]października 2009 r. wniósł w dniu 4 listopada 2008 r. wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Do chwili obecnej organ nie wydał żadnego rozstrzygnięcia, co czyni skargę na bezczynność w pełni uzasadnioną.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż wydał w sprawie stosowne rozstrzygnięcie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Stosownie do treści art. 35 § 3 K.p.a., organ winien załatwić sprawę w ciągu miesiąca (ewentualnie nie później niż w ciągu 2 miesięcy).
Jak wynika z akt sprawy, organ po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność w rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...]października 2008 r., wydał w dniu [...]sierpnia 2009 r. postanowienie, którym utrzymał w mocy postanowienie wydane w I instancji, w związku z czym ustała jego bezczynność. Postanowienie z dnia [...]sierpnia 2009 r. zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez
Sygn. akt IV SAB/Wa 133/09 skarżącego J. L. w dniu 18 września 2009 r. (sygn. akt IV SA/Wa 1703/09).
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie w związku ze złożeniem skargi na bezczynność wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ustawy P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z kolei z przepisu art. 149 powołanej ustawy wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. I OPS 6/08).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 w związku z art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania.
O zwrocie kosztów postanowiono na mocy art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy.