Uzasadnienie
E. G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność Wójta Gminy M. w sprawie likwidacji przystanku autobusowego [...] zlokalizowanego przy ul. [...] w M. Wójt Gminy M., w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Skarżąca E. G. zarzuciła Wójtowi Gminy M. bezczynność w sprawie likwidacji, znajdującego się w bezpośrednim sąsiedztwie jej domu, przystanku autobusowego.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji w przypadkach określonych w pkt 1-4a.tej ustawy, a więc gdy dotyczy ona wydania decyzji administracyjnej lub postanowienia na które służy skarga do sądu administracyjnego (pkt 1, 2 i 3), innych niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa lub pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Z treści skargi oraz z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca kwestionuje opieszałość organu w podjęciu czynności zmierzających do likwidacji przystanku autobusowego, a urzędnikom zarzuca nienależyte wykonanie obowiązków (art. 227 k.p.a.).
W orzecznictwie jest prezentowany pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII K.p.a. nie mają bowiem formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy P.p.s.a. W razie nierozpatrzenia skargi wniesionej na podstawie art. 227 K.p.a. stronie nie służy skarga na bezczynność organu (por. postanowienie NSA z 12 marca 2013r., sygn. akt I OSK 318/13, LEX nr 1305299).
Sąd wyjaśnia ponadto, że podstawą prawą usytuowania i działania spornego przystanku autobusowego jest projekt stałej organizacji ruchu na drodze publicznej zatwierdzony przez Starostę P. Skarżąca ma możliwość kwestionowania tej czynności (aktu).
Reasumując, skoro przedmiotem żądań i zarzutów skarżącej jest bezczynność Wójta Gminy M. w zakresie objętym opisanym powyżej postępowaniem skargowym, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy.