Uzasadnienie
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w rozpoznaniu jej wniosku z 14 stycznia 2011 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy [...] z [...] marca 1999 r. nr [...] (w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2044/16 uchylono postanowienia organów administracji o odmowie wznowienia tego postępowania administracyjnego).
Powyższy przedmiot skargi został potwierdzony przez pełnomocnika Skarżącej (k. 89).
Z akt administracyjnych ani sądowych nie wynika, aby Skarżąca przed wniesieniem skargi wniosła zażalenie do organu wyższego stopnia (Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]) w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.". Wniosła ona natomiast do tego organu pismo datowane na 10 września 2015 r., zawierające żądanie wykonania wyroku zapadłego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2044/16.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Stosownie do art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Regulacje te oznaczają, że jeżeli stronie służą środki odwoławcze w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, to nieskorzystanie z tych środków powoduje niedopuszczalność skargi, jako przedwcześnie wniesionej.
Skarżącej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci zażalenia, o jakim mowa w art. 37 § 1 K.p.a., na bezczynność Wójta Gminy [...] w rozpoznaniu jej wniosku z 14 stycznia 2011 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy [...] z [...] marca 1999 r. nr [...]. Przepis art. 37 § 1 K.p.a. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekle prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżąca powinna więc, jeszcze przed wniesieniem skargi do Sądu, wyczerpać tryb przewidziany w art. 37 § 1 K.p.a., czyli wnieść zażalenie na bezczynność Wójta Gminy [...] do organu wyższego stopnia (Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]), a ewentualnie potem wnieść skargę do Sądu na bezczynność Wójta Gminy [...].
Z akt sprawy nie wynika, aby Skarżąca złożyła takie zażalenie. Wynika z nich natomiast, że złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] pismo datowane na 10 września 2015 r., zawierające żądanie wykonania wyroku zapadłego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2044/16. Czynności tej nie można jednak uznać za wykonanie obowiązku z art. 37 § 1 K.p.a., ponieważ zawarte w nim żądanie zostało skierowane wobec Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], a nie Wójta Gminy [...] i w związku z tym nie zostało mu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przekazane.
Skoro Skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a., to skarga jest niedopuszczalna i w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd skargę odrzucił.
Odrzucenie niniejszej skargi jako niedopuszczalnej nie zamyka Skarżącej drogi do wystąpienia z żądaniem skontrolowania przez Sąd, czy Wójt Gminy [...] dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku Skarżącej z 14 stycznia 2011 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy [...] z [...] marca 1999 r. nr [...], jednakże będzie to możliwe tylko wtedy, gdy wcześniej Skarżąca wniesie zażalenie na jego bezczynność w tym zakresie do organu wyższego stopnia.