Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 września 2007r. sygn. akt IVSAB/Wa 135/07 T.C. został zwolniony od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie nierozpoznania jego skargi (art. 232 k.p.a.)
Po wydaniu w dniu 29 października 2007 r. postanowienia odrzucającego skargę, skarżący złożył na urzędowym formularzu kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, tym razem wnosząc ustanowienie adwokata.
Wnioskodawca podał, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Otrzymuje jedynie wsparcie z pomocy społecznej (467 zł.). Zamieszkuje z matką, w mieszkaniu o powierzchni 54 m2, które jest jej własnością. Skarżący wyjaśnił, że matka pobiera emeryturę w kwocie "około 700 zł. netto", jednakże nie prowadzi z nią wspólnego gospodarstwa domowego.
Z zawartego we wniosku oświadczenia o stanie majątkowym wnioskodawcy wynika, że nie posiada on żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Ustanowienie dla osoby wnioskującej zastępcy prawnego w osobie adwokata jest wynikiem przyznania jej częściowego prawa pomocy, czego warunkiem jest wykazanie - przez osobę wnioskującą – braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako p.p.s.a.).
Skarżący zasługuje na przyznanie prawa pomocy w formie ustanowienia pełnomocnika. Z otrzymywanego świadczenia z opieki społecznej (467 zł) przy aktualnym poziomie cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego, nie jest on w stanie wygospodarować środków finansowych na porycie kosztów związanych z ustanowieniem fachowego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
W tym stanie rzeczy od przyznania prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu może być uzależniona realizacja przez skarżącego konstytucyjnego prawa do sądu.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.