Uzasadnienie
W. Z. pismem z dnia 28 maja 2010 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r.
Przy piśmie z dnia 14 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał skarżącej odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 9 lipca 2010 r. w sprawie wezwania do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł z pouczeniem, iż wpis należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 21 lipca 2010 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 28 lipca 2010 r.
Skarżąca nie uiściła jednak należnego wpisu w zakreślonym terminie, co potwierdza adnotacja z dnia 10 sierpnia 2010 r. sporządzona w Oddziale Finansowo – Budżetowym Sądu, w której stwierdzono, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie odnaleziono wpłaty do niniejszej sprawy.
W dniu 16 sierpnia 2010 r. do Sądu wpłynęło pismo W. Z. skierowane do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w którym cofa ona skargę na bezczynność tego organu. Oświadczenie to nie może jednak zostać uznane za skuteczne, bowiem merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięciu skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Cofnięcie skargi może dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Zatem taki wniosek nie może zostać rozpatrzony do czasu uiszczenia wpisu od skargi. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata.
W tej sytuacji, skoro skarżąca nie uiściła wpisu w zakreślonym terminie, skarga podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 220 § 3 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.