Uzasadnienie
W piśmie z 25 kwietnia 2014 r. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego – Oddział Regionalny w W. polegającą na niesporządzeniu z akt rentowych sprawy kserokopii dokumentów i doręczeniu ich stronie.
Skarżący podał, że mimo iż wskazał w jakim celu potrzebne mu są żądane kopie z akt sprawy, organ bezpodstawnie odmówił ich sporządzenia.
W odpowiedzi na skargę Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Prezesa KRUS polegająca na niesporządzeniu z akt rentowych sprawy kserokopii dokumentów i doręczeniu ich stronie skarżącej.
Podkreślić należy, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, w skrócie K.p.a.) w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych stosuje się przepisy kodeksu, chyba że przepisy dotyczące ubezpieczeń ustalają odmienne zasady postępowania w tych sprawach. Natomiast przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się sprawy wynikające z przepisów o ubezpieczeniach społecznych, o zaopatrzeniach emerytalnych i rentowych, o funduszu alimentacyjnym, a także sprawy wynikające z przepisów o innych świadczeniach wypłacanych z funduszów przeznaczonych na ubezpieczenie społeczne (art. 180 § 2 K.p.a.). W sprawach tych mieszczą się więc sprawy o ubezpieczeniu społeczny rolników. Strony tego postępowania mają zatem zapewniony dostęp do akt sprawy, który odbywa się na zasadach i w trybie określonym w art. 73 i 74 K.p.a. W myśl art. 73 § 1 K.p.a. strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów.
Natomiast stosownie do art. 74 § 2 k.p.a. odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów uwierzytelnienia takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
Jednakże zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.- dalej Ppsa) skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 Ppsa).
Wobec tego w niniejszej sprawie skarżący przed skierowaniem skargi do Sądu Administracyjnego powinien wyczerpać środki zaskarżenia.
Z akt sprawy nie wynika natomiast by J. K. przed wniesieniem skargi do Sądu wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, co oznacza, że skarga jest niedopuszczalna.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.