Uzasadnienie
W piśmie z dnia 13 marca 2017r. A. K., E. S., A. T., G. S., H. S., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wnieśli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w rozpatrzeniu odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016r. nr [...].
Do skargi zostało dołączone pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą A. K. (pełnomocnictwo k. 4). Nie dołączono jednak pełnomocnictw udzielonych przez pozostałych skarżących adwokatowi.
Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 15 maja 2017r. (k.
14) wezwano pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi wniesionej przez E. S., A. T., G. S. i H. S. poprzez złożenie pełnomocnictwa udzielonego przez E. S., A. T., G. S. i H. S. do reprezentowania ww. przez wojewódzkim sądem administracyjnym w oryginale lub w odpisie poświadczonym zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. b ustawy z dnia 26 maja 1982r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. 2016, poz. 1999 j.t.).
Odpis zarządzenia z dnia 15 maja 2017r. został doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 25 maja 2017r. (potwierdzenie odbioru k. 16), zaś zakreślony termin do uzupełniania braków formalnych skargi upłynął w dniu 1 czerwca 2017r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, przy piśmie z dnia 30 maja 2017r. pełnomocnik skarżących nadesłał niepoświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie pełnomocnictw: kserokopię pełnomocnictwa z dnia 26 marca 2015r. udzielonego przez A. T. (k. 19), kserokopię pełnomocnictwa z dnia 26 marca 2015r. udzielonego przez H. S. (k. 20), kserokopię pełnomocnictwa udzielonego przez G. S. (k.
- 21) oraz kserokopię pełnomocnictwa udzielonego przez E. S. (k. 22).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a., strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 p.p.s.a. i art. 46 § 3 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z regulacji tej wprost wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Z powołanych przepisów i ugruntowanej linii orzeczniczej wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. Z treści art. 37 § 1 p.p.s.a. należy wywodzić, że pełnomocnictwo jest ważne tylko jeśli zawiera własnoręczny podpis mocodawcy lub stanowi wierzytelny odpis. Pełnomocnictwo powinno zostać złożone w oryginale lub w odpisie poświadczonym za zgodność z oryginałem. Poświadczenie zgodności dokumentu z oryginałem powinno zaś zawierać przede wszystkim podpis pełnomocnika, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia. Tylko dokument spełniający powyższe wymagania wniesiony w terminie i zawierający podpis pełnomocnika mógł zostać uznany za uzupełnienie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących nie uczynił zadość wezwaniu, ponieważ nadesłał jedynie niepoświadczone za zgodność z oryginałem kserokopię pełnomocnictw udzielonych przez A. T., H. S., G. S. i E. S.. Pełnomocnik nie poświadczył, bowiem nadesłanych przy piśmie z dnia 30 maja 2017r. kopii dokumentów pełnomocnictw udzielonych przez A. T., H. S., G. S. i E. S.. Tym samym nie wykonał w sposób prawidłowy zarządzenia z dnia 15 maja 2017r. Brak pełnomocnictw albo złożenie ich w kserokopiach niepoświadczonych za zgodność z oryginałem, albo w odpisach nieprawidłowo uwierzytelnionych jest brakiem formalnym pisma i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.