Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 10 marca 2006 r., sygn. akt IV SAB/Wa 138/05

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.),, Asesor WSA Agnieszka Wójcik
Julia Dobrzańska protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 10 marca 2006 r.
Sprawa
sprawy ze skargi N. Z. i J. K. w przedmiocie Bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi 1. Zobowiązuje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do wydania rozstrzygnięcia w terminie 30 dni.

Sentencja

  1. 2. Zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz N.Z. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

N. Z. i J. K. pismem z dnia 15 września 2005 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi który nie zajął stanowiska w sprawie przyznania porównywalnego zastępczego gruntu rolnego a także nie podał terminu załatwienia sprawy.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że otrzymali do wiadomości w dniu 28 lutego pismo z Agencji Nieruchomości Rolnych mówiące o konieczności rozpatrzenia ich sprawy w drodze decyzji, jednakże, mimo monitów i stosownych zażaleń nie otrzymali decyzji, wyjaśnienia czy umotywowania niedopełnienia terminu załatwienia sprawy przez co ustawowy czas został sześciokrotnie przekroczony.

W odpowiedzi na skargę organ, wnosząc o jej nieuwzględnienie wyjaśnił, iż akta sprawy dotyczące skarżących pozostają w Naczelnym Sądzie Administracyjnym albowiem między stronami toczy się sprawa zarejestrowana pod nr sygn. Akt IV SA/Wa 868/05.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie ale-mimo istnienia ustawowego obowiązku-nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LewisNexis, Warszawa 2005, str. 86)

Skarga na bezczynność organu może być wniesiona po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później, niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później, niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Do powyższych terminów nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organów (art. 35 kpa). W każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa organ obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Taki sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 kpa).

Bezspornym w sprawie jest, iż pismem z dnia [...] marca 2005 r. skarżący zwrócili się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o wydanie decyzji w sprawie przydzielenia im porównywalnego gruntu rolnego z zasobów Agencji Nieruchomości Rolnych. Następnie pismem z dnia 6 czerwca 2005 r. monitowali organ a w dniu 14 lipca 2005 r. złożyli do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Departament Kontroli Skarg i Wniosków zażalenie na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który to wystąpił do w/w Ministra o rozpatrzenie skargi oraz poinformowanie skarżących o zajętym stanowisku.

Bezspornym jest również, że organ do dnia wyrokowania przez Sąd nie wydał rozstrzygnięcia, nie ustosunkował się w żaden sposób i nie udzielił żadnych wyjaśnień w sprawie wszczętej w dniu 2 marca 2005 r. r. wnioskiem skarżących. Zatem organ nie dochował terminów określonych w art. 35 kpa. Podniesione w odpowiedzi na skargę argumenty, iż akta sprawy znajdują się w Sądzie nie usprawiedliwiają braku zajęcia przez organ stanowiska w sprawie zainicjowanej przez skarżących w/w pismem albowiem jeżeli sprawa nie mogła zostać rozstrzygnięta merytorycznie to organ administracji winien skorzystać z innej możliwości procesowej-przykładowo zawiesić postępowanie w sprawie.

Co więcej w aktach Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie zawiadomił skarżących o przyczynie zwłoki i nie wskazał terminu załatwienia sprawy.

Reasumując powyższe, wobec nie załatwienia przez organ administracji publicznej sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., ani też nie dopełnil czynności określonych w art. 36 k.p.a. skargę należało uznać za zasadną.

Z powyższych względów na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153. poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania sądowego postanowiono w myśl art. 200 p.p.s.a.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.