Uzasadnienie
Przedmiotem niniejszej sprawy była skarga H. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...].
Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wa 138/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił powyższą skargę. W pkt. I sentencji wyroku Sąd zobowiązał SKO w [...] do rozpatrzenia wniosku H. M. w przedmiocie zezwolenia na wycinkę drzew w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W tym miejscu należy wskazać, iż sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.) jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2012r., II OSK 631/12, LEX nr 1252132).
Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (art. 156 § 2 p.p.s.a.).
Wydając wyrok w pkt I sentencji Sąd niedokładnie wskazał przedmiot wniosku skarżącej. Niedokładność ta podlega sprostowaniu na mocy art. 156 § 1 p.p.s.a.
Mając to na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji postanowienia.