Uzasadnienie
Pismem z dnia 29 grudnia 2003r. S. S. wniósł skargę na bezczynność Ministra Kultury w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. z dnia [...] sierpnia 1999r., l.dz. [...], zezwalającej na ratownicze badanie archeologiczno- architektoniczne związane z adaptacją części podwórka i piwnicy budynków przy ul. [...] we W..
W odpowiedzi na skargę Minister Kultury odnosząc się do zarzutów bezczynności stwierdził, że długi termin załatwienia tej sprawy wynika z faktu, iż organ odwoławczy oczekiwał na uzupełnienie przez organ pierwszej instancji przekazanych akt sprawy. Jednocześnie Minister Kultury oświadczył, że decyzja w tej sprawie zostanie wydana po otrzymaniu niezbędnych dokumentów i niezwłocznie przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Pismem z dnia 3 czerwca 2004r. Minister Kultury w nawiązaniu do odpowiedzi na skargę z dnia 28 kwietnia 2004r., przesłał decyzję Minister Kultury z dnia [...] czerwca 2004r., l.dz. [...], umarzającą postępowanie odwoławcze.
Wydanie przez Ministra Kultury w/w decyzji uczyniło bezprzedmiotowym postępowanie sądowe dotyczące bezczynności tego organu.
Z tych przyczyn na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji.