Uzasadnienie
P. J. i K. S. wnieśli skargę, zarzucając bezczynność, wobec nie wznowienia przez organ administracji z urzędu postępowania, zakończonego ostateczną decyzją Samorządowego kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2014 r., która utrzymano w mocy orzeczenie Zarządu [...] z [...] czerwca 2013 r.
W skardze zarzucono naruszenie art. 12, 35 §1-3, oraz art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.". W uzasadnieniu wskazano, że - zdaniem Skarżących - zachodziły przesłanki do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją organu II. instancji z [...] kwietnia 2014 r. (w następstwie uchylenia uprzedniego i wydania kolejnego postanowienia Dyrektora [...] w [...] - z [...] kwietnia 2016 r.). Należało to także uwzględnić, rozpoznając środki odwoławcze od decyzji, wydanej wobec wznowienia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy przez organ I. instancji (z [...] października 2016 r.).
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, wskazując, że pismem z [...] kwietnia 2017 r. poinformowano Skarżących o nieskorzystaniu przez organ z prawa wznowienia z urzędu postępowania, zakończonego decyzją z [...] kwietnia 2014 r. Nie można zatem stwierdzić jakoby doszło do bezczynności. Dodatkowo wznowienie postępowania z urzędu przez organ jest jego prawem (tak wyrok NSA z 27 marca 2002 r., sygn. akt II SA 2791/00). Stanowisko organu w tej kwestii zależy wyłącznie od jego uznania. Samodzielnie decyduje on o wszczęciu postępowania z urzędu (tak: wyrok NSA o sygn. akt I OSK 1717/09 - dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Bezczynność organu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji nie podejmuje czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie kończy go wydaniem stosownego aktu w terminie lub nie podjął wymaganej czynności.
Trafne jest stanowisko, prezentowane przez organ administracji w odpowiedzi na skargę. Jego ponowne przetaczanie, wobec uprzedniego zreferowania, byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje za własne. Także aktualnie w judykaturze przyjmuje się, że sądy administracyjne nie są uprawnione do oceny prawidłowości działania organów administracji niejako generalnie, w sytuacji, gdy określone czynności mogą być podejmowane z urzędu (tak np. wyrok NSA o sygn.. akt II OSK 3029/13 - dostępny w CBOSA). Wobec wniosku o wszczęcie postępowania z urzędu organ poinformował Skarżących, że nie skorzysta z uprawnienia w tym zakresie, wynikającego z art. 147 zd. 1 K.p.a. Badanie zasadności jego stanowiska wykracza zaś poza kognicję sądów administracyjnych. Nie są one bowiem generalnie właściwe do badania prawidłowości wykonywania zadań przez administrację publiczną, lecz wyłącznie do orzekania w granicach, wskazanych w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w przepisach szczególnych.
Ewentualne nieprawidłowości, przy wykonywaniu zadań przez organy administracji publicznej, mogą być zwalczane przez zainteresowane tym osoby poprzez zastosowanie innych, przewidzianych przez pracodawcę środków. Wypada odnotować, że zainicjować wznowienie postępowania z urzędu, gdy uzna to za zasadne, może przykładowo prokurator, poprzez wniesienie sprzeciwu (art. 184 - 186 K.p.a.), jako organ ustanowiony w celu ochrony praworządności, w myśl art. 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze (Dz.U. poz. 177 ze zm.). Skarżący mogą w tym zakresie skierować stosowny wniosek.
Poza oceną Sądu, wobec zakresu sprawy o bezczynność, musi też pozostawać kwestia legalności, wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzji o umorzeniu postępowania z [...] lutego 2017 r., jeszcze przed rozważeniem przez organ zasadności wznowienia postępowania we własnym zakresie.
Wobec nie wystąpienia bezczynności, gdy chodzi o rozpatrzenie wniosku Skarżących o wznowienie postępowania z urzędu oraz braku podstaw dla oceny przez Sąd, czy zasadnie organ nie zainicjował postępowania z urzędu, skarga, jako bezzasadna, musiała zostać oddalona. W takiej sytuacji nie uchybiono też, przywoływanym w skardze, przepisom w zakresie obowiązków sprawnego prowadzenia spraw oraz zachowania, zakreślonych w K.p.a., terminów.
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.