Uzasadnienie
Z. G. w piśmie z dnia 13 maja 2005r., uzupełnionym pismem z dnia 8 lipca 2005r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bez czynność Rady Gminy S. w przedmiocie podjęcia uchwały w sprawie zmiany urzędowej nazwy miejscowości G. na nazwę G. Zdaniem skarżącego Rada Gminy naruszyła interes prawny mieszkańców wsi
G. odmową przekazania Wojewodzie [...] wniosku mieszkańców w sprawie zmiany nazwy tej miejscowości.
Rada Gminy S. w odpowiedzi na skargę z dnia 9 czerwca 2005rv uzupełnioną pismem z dnia 21 września 2005r. wniosła o uznanie skargi za bezzasadną, podnosząc, iż Rada nie pozostawała w bezczynności, gdyż wniosek mieszkańców wsi G. był przedmiotem obrad, jednakże nie przychylono się do wniosku o zmianę urzędowej nazwy tej.miejscowości i projekt uchwały w tej sprawie został odrzucony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić skarżącemu, że zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesie skargi na bezczynność organów jest dopuszczalne tylko wówczas,gdy nie wydają one rozstrzygnięć w postępowaniu administracyjnym w sprawach szczegółowo wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy.
Istota skargi wniesionej w niniejszej sprawie dotyczy żądania zmiany obecnie używanej urzędowej nazwy wsi G. na nazwę historyczną G. Zagadnienia dotyczące zmiany urzędowych nazw miejscowości regulowane są w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 2003r. o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych (Dz. U. Nr 163, poz. 1612 ze zm.). W świetle art. 7 ust. 1 tej ustawy zmiany urzędowej nazwy miejscowości dokonuje minister właściwy do spraw administracji publicznej w drodze rozporządzenia, po przeprowadzeniu postępowania, o którym mowa w art.
8. W myśl art. 8 urzędowa nazwa miejscowości możne być zmieniona na wniosek rady gminy, na której obszarze jest położona miejscowość (ust. 1) albo z inicjatywy ministra do spraw administracji publicznej, a także z inicjatywy Komisji Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych, po uzyskaniu opinii rady gminy, poprzedzonej konsultacjami z mieszkańcami miejscowości, której zmiana ma dotyczyć (ust. 2).
Jak stanowi ust. 2 art. 8 cyt. wyżej ustawy wniosek rady gminy o zmianę urzędowej nazwy miejscowości zamieszkałej musi być poprzedzony przeprowadzeniem konsultacji z mieszkańcami tej miejscowości, w trybie art. 5a ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).
Z powyższych uregulowań wynika, że inicjatywa podjęcia przez radę gminy uchwały w sprawie wystąpienia z wnioskiem o zmianę urzędowej nazwy miejscowości należy wyłącznie do tej rady, a to oznacza, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. lOla ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, stanowiący, że przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazach prawem, albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. Inaczej rzecz ujmując, dopuszczalność skargi na bezczynność organu gminy obejmuje zaniechanie wykonania czynności nakazanych prawem, a nie jak w rozpatrywanej sprawie - zaniechanie podjęcia uchwały o wystąpienie z wnioskiem o zmianę obecnie używanej urzędowej nazwy miejscowości G. na nazwę historyczną G. Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd, uwzględniając skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznawania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
W sprawie niniejszej Sąd nie ma takiej możliwości, skoro podjęcie uchwały w sprawie wystąpienia o zmianie urzędowej nazwy miejscowości nie jest obowiązkowe. W świetle tego należało więc uznać, że niedopuszczalna jest skarga na bezczynność rady gminy w przedmiocie podjęcia uchwały o wystąpieniu z wnioskiem o zmianę urzędowej nazwy miejscowości i z tych powodów podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnego.
Z podanych powyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.