Uzasadnienie
Pismem z dnia (...) czerwca 2007 r. A. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu, w której domagała się m.in. nakazania Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi aby rozpoznał, w wyznaczonym przez Sąd terminie, wniosek skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Powiatu w B. z dnia (...) września 1974 r. dotyczącej przejęcia na rzecz Skarbu Państwa bez odszkodowania nieruchomości rolnej położonej we wsi B. utrzymanej w mocy decyzją Wojewody Bydgoskiego z dnia (...) października 1974 r.
Skarżąca wskazała, że pomimo upływu dwóch lat nie otrzymała od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi żadnej informacji o sposobie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Powiatu z B. z dnia (...) września 1974 r. Zdaniem skarżącej zostały naruszone przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące terminów załatwiania spraw.
W odpowiedzi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.
W uzasadnieniu organ podał, że decyzją z dnia (...) kwietnia 2005 r. Wojewoda Kujawsko - Pomorski umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Powiatu w B. z dnia (...) września 1974 r. uznając, że zgodnie z art. 157 § 1 k.p.a. organem właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Powiatu jest Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Decyzją z dnia (...) lipca 2007 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy decyzję Wojewody Kujawsko - Pomorskiego z dnia (...) kwietnia 2005 r.
Natomiast w dniu (...) maja 2005 r. Wojewoda Kujawsko - Pomorski wydał postanowienie, na mocy którego przekazano według właściwości do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniosek A. W., dotyczący stwierdzenia nieważności decyzji z dnia (...) kwietnia 2005 r.
Organ podał ponadto, że z analizy przepisów wynika, iż organem właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji wydanej uprzednio przez Naczelnika Powiatu w przedmiocie przejęcia na rzecz Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego jako opuszczonego jest Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
W ocenie organu powyższe okoliczności oznaczają, że organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie, zatem nie pozostaje w bezczynności.
W piśmie z dnia 20 sierpnia 2007 r. skarżąca podtrzymała wcześniejsze stanowisko dotyczące skargi na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Podała ponadto, że organ nadal nie rozpatrzył wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji o przejęciu na rzecz Skarbu Państwa bez odszkodowania nieruchomości rolnej, który to wniosek został przekazany według właściwości do rozpatrzenia Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Skarżąca podtrzymała, że skarga jest uzasadniona, wobec upływu 2 lat od dnia przekazania wniosku do rozpatrzenia Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz braku merytorycznego rozpoznania wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji, nie zaś według kryteriów słusznościowych.
Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 - dalej: p.p.s.a.), kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1 - 4a tego artykułu. Rozpoznając skargę na bezczynność organu w świetle powołanych powyżej wywodów należy stwierdzić, że zasługuje ona na uwzględnienie.
Przepis art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego nakłada na organ administracji publicznej obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Celem powyższego uregulowania jest zapewnienie szybkiego i sprawnego załatwiania spraw.
W sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej sąd administracyjny orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie orzekania. Należy wskazać, iż podstawową zasadą instytucji skargi na bezczynność jest ochrona strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy, Wojewoda Kujawsko - Pomorski postanowieniem z dnia (...) maja 2005 r. przekazał Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi - według właściwości - wniosek A. W. Przekazanie nastąpiło w oparciu o przepis art. 65 § 1 k.p.a., z uwagi na fakt, że organem właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji zgodnie z art. 157 § 1 k.p.a. jest organ wyższego stopnia. Od momentu otrzymania akt sprawy, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie zajął w sprawie rozpoznania wniosku A. W. żadnego stanowiska.
Należy zauważyć, że decyzja z dnia (...) lipca 2007 r., na którą powołuje się organ w odpowiedzi na skargę, nie dotyczy kwestii merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącej. Wymieniona decyzja wiązała się bowiem z utrzymaniem w mocy decyzji Wojewody Kujawsko - Pomorskiego z dnia (...) kwietnia 2005 r. o umorzeniu postępowania. W uzasadnieniu organ drugiej instancji potwierdził, że właściwym organem do rozpatrzenia wniosku A. W. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Powiatu w B. z dnia (...) września 1974 r., utrzymanej w mocy decyzją Wojewody Bydgoskiego z dnia (...) października 1974 r. o przejęciu na własność Państwa nieruchomości rolnej, jest Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Błędne jest zatem stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę, że organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie. Niewątpliwie decyzja z dnia (...) lipca 2007 r. nie może być uznana jako rozpatrzenie przedmiotowego wniosku skarżącej.
Biorąc pod uwagę, że przekazanie sprawy według właściwości nastąpiło w dniu (...) maja 2005 r., a do momentu wydania orzeczenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie nastąpiło wydanie decyzji w przedmiocie rozpoznania wniosku należało uznać, iż w sprawie nastąpiła przewlekłość postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 149 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.