Uzasadnienie
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1994 r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji dla gazociągu tranzytowego na działce nr [...] w Z. gm. M. oraz na działkach nr [...] i nr [...] w N. gm. B. złożył R. W. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 28 czerwca 2004 r. wniesionym do Ministra Infrastruktury skarżący żądał podjęcia postępowania administracyjnego, zawieszonego przez Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast postanowieniem z dnia [...] lutego 2002 r. i utrzymanego przez ten organ w mocy postanowieniem z dnia [...] maja 2002 r.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu stwierdził, iż Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie na wniosek pełnomocnika S. G. S.A. z powodu śmierci jednej ze stron postępowania – A. R. Wniosek w tej sprawie został złożony w dniu 19 grudnia 2001 r. W związku z powyższym Prezes Urzędu pismem z dnia 7 stycznia 2002 r. zwrócił się do uczestnika postępowania – K. R. o nadesłanie postanowienia sądowego o nabyciu spadku, określającego ustalenie i prawa ewentualnych spadkobierców. Wobec nienadesłania przez K. R. żądanych dokumentów Prezes Urzędu na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 kpa zawiesił z urzędu postępowanie.
W dniu 2 listopada 2004 r. Minister Infrastruktury, który z dniem 1 stycznia 2004 stał się właściwym w sprawie, ponownie zwrócił się do K. R. o nadesłanie postanowienia spadkowego. Pismo to pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy decyzja lub postanowienie nie zostały podjęte w pierwszej instancji, jak i w przypadku, gdy w obowiązującym terminie nie zostały one wydane przez organ drugiej instancji, jeżeli oczywiście w odniesieniu do danej decyzji lub postanowienia istnieje możliwość uruchomienia toku instancji.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że organ nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku strony z dnia 28 czerwca 2004 r. o podjęcie zawieszonego postępowania. Tymczasem obowiązkiem organu było rozpatrzenie takiego wniosku i wydanie stosownego postanowienia o podjęciu lub odmowie podjęcia zawieszonego postępowania.
Skoro brak jest rozstrzygnięcia, które powinno zapaść z zachowaniem terminów określonych w art. 35 kpa., to niewątpliwie organ pozostawał w bezczynności. Podniesione w odpowiedzi na skargę okoliczności braku odpowiedzi na wezwanie organu w żadnym stopniu nie mogą usprawiedliwiać bezczynności organu.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 209 cyt. ustawy.