Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 marca 2005 roku S. P. wystąpił do Ministra Środowiska z wnioskiem o wydanie pozwolenia na jednorazowe pozyskanie 100 sztuk pijawek lekarskich Hirudo medicinalis ze stanowisk naturalnych, hodowlę pijawek lekarskich Hirudo medicinalis w laboratorium i w warunkach otwartych, sprzedaż uzyskanych w wyniku hodowli osobników Hirudo medicinalis w kraju i za granicą oraz wydawanie zaświadczeń, że sprzedawane zwierzęta pochodzą z legalnej hodowli.
Pismem z dnia 14 października 2005 roku S. P. złożył skargę bezczynność Ministra Środowiska polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku z dnia 4 marca 2005 roku. Pismem z dnia 4 listopada 2005 roku S. P. uzupełnił swoją skargę wnosząc o zobowiązanie Ministra Środowiska do wydania decyzji zezwalającej mu na hodowlę i sprzedaż pijawek lekarskich Hirudo medicinalis jak również o wydawanie zaświadczeń, że pochodzą one z legalnej hodowli. Wniósł również o wypłatę rekompensaty za utracone dochody w wyniku niewydania decyzji.
W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska stwierdził, iż pijawka lekarska objęta jest ścisłą ochroną gatunkową. Stwierdził również, że z uwagi na negatywną opinię Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody w dniu [...] marca 2006 roku wydana została decyzja Nr [...] odmawiająca uwzględnienia wniosku S. P. Pismem z dnia 10 października 2006 roku S. P. potrzymał wniesioną skargę podnosząc jednocześnie zarzuty w stosunku do wydanej przez Ministra decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 pkt 8 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji przy wydawaniu decyzji, postanowień oraz inne aktów lub czynności z zakresu działania administracji publicznej wymienionych w pkt 1 do 4 tego przepisu. Istotą skargi na bezczynność jest wymuszenie na organie administracji załatwienia sprawy administracyjnej. Sąd stwierdzając, iż organ administracji pozostaje w bezczynności zobowiązuje go do wydania rozstrzygnięcia w postaci decyzji, postanowienia lub innego aktu bądź wykonania określonej czynności. Jeśli organ administracji, do czasu wydania orzeczenia przez sąd administracyjny, rozstrzygnie sprawę wówczas zbędne staje zobowiązywanie go do rozstrzygnięcia sprawy lub podjęcia czynności. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.
Minister Rolnictwa rozpoznał wniosek skarżącego wydając w dniu [...] marca 2006 roku decyzję Nr [...]. W postępowaniu w sprawie skargi na bezczynność organu administracji nie jest możliwe dokonanie przez Sąd oceny zgodności z prawem wymienionej wyżej decyzji. Tego typu zarzuty mogą być rozpoznawane w odrębnym postępowaniu po wyczerpaniu środków odwoławczych i wniesieniu odrębnej skargi.
Sąd administracyjny nie jest również uprawniony do rozpoznania wniosku skarżącego o zasądzenie odszkodowania za opóźnienie w wydaniu żądanej przez skarżącego decyzji. Do rozstrzygania zasadności roszczeń odszkodowawczych powołany jest bowiem sąd powszechny.
Z powyższych względów na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.