Uzasadnienie
Skarżący P. L. pismem z dnia 24 października 2O()5r. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania zażalenia na bezczynność Burmistrza Miasta Z. w sprawie postępowania o rozgraniczenie nieruchomości.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.) Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek wymienionych w art. 3 $ 2 pkt 1-4 ustawy aktów administracyjnych, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służyło zażalenie oraz innego niż wymienione aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Jeżeli bowiem organ administracji zobowiązań) do załatwienia sprawy nie wydaje rozstrzygnięcia w przewidzianym przepisami terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z prawną bezczynnością organu.
Jak wynika natomiast z treści art. 52 § 1 cytowanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organami właściwymi w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wniesienie zatem skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa.
Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że rozpoznanie takiego zażalenia przez organ wyższego stopnia następuje w drodze czynności nadzorczej, która gdyby nawet została ujęta w formie postanowienia, nie mogłaby być zaskarżona do Sądu. ponieważ tego rodzaju orzeczenia nie zostały wymienione w cytowanym powyżej art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tak m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2001r.(I SAB 177/01 LEX nr 84483).
W świetle powyższych rozważań skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. uznać należało za niedopuszczalną.
Na marginesie należy wskazać, że merytoryczne rozstrzygnięcie zasadności zarzutów skarżącego co do bezczynności Burmistrza Miasta Z. może nastąpić w przypadku wniesienia skargi do właściwego miejscowo sądu administracyjnego na bezczynność organu I instancji, właściwego do rozpoznania wniosku w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości.
Z tej przyczyny na podstawie art. 58 $ 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.