Uzasadnienie
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej jako Kolegium) w rozpoznaniu zażalenia J. Z. od postanowienia Burmistrza Miasta [...] z [...] sierpnia 2014 r. odmawiającego wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie przeprowadzenia dodatkowych, specjalistycznych badań lekarskich dla pracowników zatrudnionych w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w [...].
W dniu [...] grudnia 2016 r. skargę na bezczynność Kolegium w powyższym zakresie wniósł J. Z. (dalej jako "skarżący") domagając się uwzględnienia skargi na bezczynność Kolegium oraz wymierzenia Kolegium grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 maja 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 341/15.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie jako bezzasadnej.
Na wstępie Kolegium wyjaśniło, że wyrokiem z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 341/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Kolegium z dnia [...] grudnia 2014 r. dotyczące pisma Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. W treści uzasadnienia Sąd wskazał, że pismo z dnia [...] sierpnia 2014 r. powinno zostać potraktowane przez Kolegium jako postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, wydane w trybie art. 61a K.p.a., bowiem zawierało wszystkie potrzebne elementy skutkujące uznaniem za postanowienie (art. 124 K.p.a.). W dniu 18 września 2015 r. Sąd przekazał Kolegium akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem i uzasadnieniem. Kolegium wskazało, że po otrzymaniu akt sprawy niezwłocznie podjęło czynności zmierzające do merytorycznego rozpoznania przedmiotowej sprawy. W dniu [...] października 2015 r. postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. Kolegium utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r.
W ocenie Kolegium, w rozpatrywanej sprawie nie doszło do bezczynności, bowiem sprawa została ponownie rozpoznana w terminie 41 dni od daty otrzymania akt z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wszystkie podejmowane w toku postępowania czynności wynikały wprost z wyroku Sądu i zmierzały do merytorycznego zakończenia sprawy.
Pismem z dnia 7 czerwca 2017 r. skarżący, po otrzymaniu odpowiedzi na skargę zwrócił powyższe pismo do Sądu wskazując, że nie przyjmuje go do wiadomości oraz stwierdzając jednocześnie, że odpowiedź na skargę jest bezzasadna i kłamliwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późń. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.")] sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania m.in. w przypadku określonym w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. (wydanie postanowienia). Sprawa, której przedmiotem jest skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania może być rozpoznana w trybie uproszczonym (art. 119 pkt 4 P.p.s.a.).
Należy wyjaśnić, że bezczynność organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. ma miejsce wówczas, gdy organ w ustawowym terminie nie podjął żadnych czynności w sprawie lub postępowanie takie wprawdzie prowadził, ale nie zakończył go – mimo istnienia ustawowego obowiązku – wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął też stosownej czynności. Nadto skarga na bezczynność dopuszczalna jest niezależnie od powodów, dla których dany akt lub czynność nie zostały podjęte, w szczególności bez względu na to, czy przyczyna tej opieszałości jest zawiniona, czy też nie.
Z analizy akt sprawy wynika, że skarga została wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o których mowa w art. 37 § 1 K.p.a. w brzmieniu obowiązującym przed 28 grudnia 2016 r., bowiem przed wniesieniem skargi na bezczynność, skarżący złożył dwa pisma, tj. w dniu 12 grudnia 2014 r. i w dniu 12 października 2015 r., które zostały potraktowane jako wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przepisy natomiast nie zakreślają minimalnego bądź maksymalnego okresu pomiędzy wykorzystaniem środków wskazanych w art. 37 § 1 K.p.a. w związku z art. 52 P.p.s.a., a wniesieniem skargi.
W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd w całości podziela stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], iż w przedmiotowej sprawie nie miała miejsca żadna bezczynność organu. Jak wynika z akt sprawy Kolegium w okresie od [...] września 2015 r. do [...] października 2015 r., tj. do dnia zakończenia postępowania podejmowało, mając na uwadze wytyczne zawarte w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z 29 maja 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 341/15 niezbędne czynności zmierzające do jak najszybszego, merytorycznego zakończenia postępowania. A mianowicie, Kolegium:
- 1) pismem z 1 października 2015 r. zwróciło się do organu I instancji o informacje w zakresie, czy osoba podpisująca pismo/postanowienie z [...] sierpnia 2014 r. była uprawniona do jego podpisania,
- 2) pismem z 15 października 2015 r. udzieliło odpowiedzi na pismo skarżącego z [...] października 2015 r. wzywające organ do wykonania wyroku sygn. akt IV SA/Wa 341/15,
- 3) pismem z 15 października 2015 r. zawiadomiło skarżącego o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy,
- 4) w dniu 23 października 2015 r. umożliwiło skarżącemu zapoznanie się z aktami sprawy.
W ocenie Sądu, Kolegium podejmowało czynności w sprawie bez zbędnej zwłoki, w krótkim odstępie czasu, w sposób zgodny z przepisami K.p.a., m.in. art. 10, zapewniając skarżącemu czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwiło mu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Sąd uznał, że skoro organ podejmował niezbędne czynności do załatwienia sprawy i w dniu [...] października 2015 r. wydał postanowienie, to nie pozostawał w bezczynności. Odnosząc się natomiast do wniosku o wymierzenie Kolegium grzywny należy stwierdzić, że skoro Sąd nie uwzględnił skargi na bezczynność organu, brak jest podstaw do wymierzenia Kolegium grzywny.
Kwestia wymierzenia Kolegium grzywny za niewykonanie wyroku z 29 maja 2015 r. sygn. akt. 341/15 była już przedmiotem rozpoznania i zakończyła się prawomocnym postanowieniem Sądu z 10 czerwca 2016 r. (sygn. akt IV SA/Wa 89/16).
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.