Uzasadnienie
M. Z. w piśmie z dnia 23 czerwca 2014 r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność Rady Miasta M. Skarżący wywiódł, że z dołączonych do skargi pism Rady Miasta M. z dnia 3 czerwca 2014 r. wynika, że złożone przez niego skargi na działalność Burmistrza Miasta M. nie zostały rozpatrzone. W pismach tych Przewodnicząca Rady Miasta M., powołując się na art. 237 § 4 w zw. z art. 36 § 1 i § 2 K.p.a. poinformowała skarżącego o nierozpatrzeniu jego skarg z: 29 stycznia, 31 stycznia, 24 lutego i 5 marca 2014 r. oraz wskazała, że zostaną one rozpatrzone w czerwcu bieżącego roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.
Jednocześnie, stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
- 5. oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach.
Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Przedmiotowa skarga na bezczynność nie dotyczy postępowania, które mogłoby zakończyć się wydaniem któregokolwiek z aktów lub podjęciem czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
M. Z. w skardze z dnia 23 czerwca 2014 r. zarzuca Radzie Miasta M. zaniechanie polegające na nierozpatrzeniu jego czterech skarg na działalność Burmistrza Miasta M. Złożona przez M. Z. skarga niewątpliwie więc dotyczy czynności podejmowanych przez Radę Miasta M., jako organ właściwy - zgodnie z art. 229 pkt 3 K.p.a. - do rozpatrywania skarg wnoszonych na działalność wójta w trybie przepisów działu VIII K.p.a.
W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest tymczasem prawidłowy pogląd, że czynności - niezależnie od formy - podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII K.p.a. odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Konsekwencją tego jest, że w tym postępowaniu nie przysługuje również skarga na bezczynność (por. wydane w odniesieniu do art. 16 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm. - zachowujące aktualność w aktualnym stanie prawnym: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2000 r. sygn. akt III SAB 108/99. LEX nr 48017, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2004 r. sygn. akt OSK 642/04. LEX nr 160611).
Zatem, ponieważ skargi na działalność Burmistrza Miasta M. podlegają rozpatrzeniu w trybie przepisów działu VIII K.p.a., a w związku z tym ich rozpatrzenie nie kończy się wydaniem żadnego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to skarga do sądu administracyjnego na bezczynność polegającą na nierozpatrzeniu tych skarg, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.