Uzasadnienie
Skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wobec nierozpatrzenia wniosku skarżącej I. W. i Z. S. z dnia 11 grudnia 2000 r., dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta W. z dnia [...] września 1974 r. Nr [...] i decyzji Naczelnika Powiatu w W. z dnia [...] października 1974 r. znak: [...] wniósł w imieniu skarżących pełnomocnik J. L. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, iż decyzją z dnia [...] września 2006 r. rozpoznał przedmiotową sprawę, w związku z czym nie pozostaje już w tej sprawie w bezczynności.
Pismem z dnia 20 października 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał pełnomocnika skarżących - radcę prawnego J. L.- do nadesłanie oświadczenia, czy w związku z wydaniem przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzji z dnia [...] września 2006 r. podtrzymuje skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, czy skargę cofa.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżących oświadczył, iż cofa skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, a cofnięcie skargi jest niedopuszczalne tylko wtedy, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie stwierdził, ażeby zachodziły przesłanki uzasadniające niedopuszczalność cofnięcia skargi.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.)