Uzasadnienie
W dniu 10 października 2008r. za pośrednictwem Wojewody [...] wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga N. K. i S. K., reprezentowanych przez adw. L. P., na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosków skarżących o stwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego.
Przed wniesieniem skargi skarżący zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a wnieśli zażalenia do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na bezczynność Wojewody [...], który uznał ich zasadność i wyznaczył Wojewodzie dodatkowy termin załatwienia wniosku S. K. na dzień 12 września 2008r., a wniosku N. K. na dzień 15 września 2008r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, między innymi, iż w dniach [...] i [...] października 2008r. wydał stosowne decyzje rozpoznające wnioski skarżących, a zatem zarzut bezczynności organu stał się nieuzasadniony.
Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia organ, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może jednak w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Jak wynika z akt sprawy po bezskutecznym upływie terminów wyznaczonych Wojewodzie przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rozpoznanie spraw z wniosków skarżących, skarżący 10 października 2008r. wnieśli skargę do sądu administracyjnego na bezczynność Wojewody [...]. Po wniesieniu skargi organ rozpoznał wnioski skarżących w drodze wydania stosownych decyzji (decyzją z [...] października 2008r. Nr [...] Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego przez S. K., a decyzją z [...] października 2008r. Nr [...] Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego przez N. K.).
W ocenie Sądu powyższe świadczy o tym, iż organ w ramach samokontroli uwzględnił skargę na jego bezczynność, co w konsekwencji skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł o umorzeniu postępowania sądowego. Rozstrzygnięcie o zwrocie skarżącym kosztów postępowania zostało wydane w oparciu o art. 201 § 1 powyższej ustawy.