Uzasadnienie
W dniu 7 września 2006 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga S. B. (datowana na dzień 27 sierpnia 2006 r.) na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie polecenia kierownikowi Urzędu Stanu Cywilnego w K. wystąpienia do sądu o unieważnienie zapisu w akcie zgonu o ostatnim miejscu zamieszkania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s.. a.", ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p. p. s. a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4. Do przypadków tych należy bezczynność organu w wydaniu decyzji administracyjnych, określonego rodzaju postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Zgodnie z art. 3 § 3 p. p. s. a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Analiza powyższego, zamkniętego katalogu aktów i czynności, na które przysługuje skarga na bezczynność do sądu administracyjnego prowadzi do wniosku, że rozpoznanie skargi na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie polecenia kierownikowi Urzędu Stanu Cywilnego w K. wystąpienia do sądu o unieważnienie zapisu w akcie zgonu o ostatnim miejscu zamieszkania nie należy do właściwości sądu administracyjnego, ponieważ żaden przepis ustawy nie przewiduje kompetencji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do wydania polecenia kierownikowi urzędu stanu cywilnego w powyższym przedmiocie w formie, która podlegałaby zaskarżeniu na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-4 p. p. s. a.
Sprawa należy do właściwości sądu cywilnego. Zgodnie bowiem z art. 4 ustawy z dnia 29 września 1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (t. j.: Dz. U. z 2004 r., nr 161, poz. 1688), zwanej dalej "u. a. s. c." akty stanu cywilnego stanowią wyłączny dowód zdarzeń w nich stwierdzonych, a ich niezgodność z prawdą może być udowodniona jedynie w postępowaniu sądowym. Art. 30 u. a. s. c. przewiduje unieważnienie aktu stanu cywilnego, jeżeli stwierdza zdarzenie niezgodne z prawdą lub jeżeli uchybienia powstałe przy sporządzeniu aktu zmniejszają jego moc dowodową. Zgodnie z art. 31 u. a. s. c. akt stanu cywilnego podlega sprostowaniu w razie błędnego lub nieścisłego jego zredagowania, natomiast na podstawie art. 32 u. a. s. c. dokonuje się ustalenia treści aktu stanu cywilnego, jeżeli akt unieważniony ma być zastąpiony nowym aktem. Zgodnie z art. 33 u. a. s. c. w sprawach określonych w art. 30-32 u. a. s. c. orzeka sąd cywilny w postępowaniu nieprocesowym, na wniosek osoby zainteresowanej, prokuratora lub kierownika urzędu stanu cywilnego.
Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p. p. s.a.