Uzasadnienie
T. S., reprezentowany przez adw. J. W., wniósł skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie przekazania odwołania od decyzji z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo-usługowego z garażem podziemnym, zagospodarowaniem terenu. zjazdem i infrastrukturą techniczną, na działkach [...], [...], [...], [...] z obrębu [...] w [...] (dzielnica [...]).
Zarządzeniem z 22 listopada 2019 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącego, za pośrednictwem pełnomocnika, do uzupełnienia braku formalnego skargi m.in. przez złożenie oryginału (lub kserokopii poświadczonej za zgodność z oryginałem) dokumentu pełnomocnictwa procesowego, z którego będzie wynikało uprawnienie adw. J.W. do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi lub wojewódzkim sądem administracyjnym. Jednocześnie pouczono pełnomocnika skarżącego, że nie uzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Korespondencja zawierająca powyższe wezwania została doręczona 3 grudnia 2019 r. i pozostała bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przez które należy rozumieć niedochowanie wymogów, jakie przepisy prawa wiążą ze skutecznym złożeniem skargi. Postanowienie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a.). Pełnomocnictwo, zgodnie z art. 36 p.p.s.a. może być ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi (pkt 1 powołanego przepisu), do prowadzenia poszczególnych spraw (pkt 2 powołanego przepisu), do niektórych tylko czynności w postępowaniu (pkt 3 powołanego przepisu).
Ponadto pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem, udzielenia dalszego pełnomocnictwa na zasadach określonych w odrębnych przepisach, cofnięcia skargi w całości lub w części, jeżeli czynności te nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie, odbioru kosztów postępowania (art. 39 p.p.s.a.).
W ocenie sądu skarga T. S. została złożona bez zachowania wymogów formalnych przewidzianych przepisami prawa. Do skargi nie dołączono dokumentu pełnomocnictwa, z którego wynikało uprawnienie profesjonalnego pełnomocnika do działania w imieniu skarżącego w inicjowanym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zasadnie zatem, zarządzeniem z 22 listopada 2019 r., wezwano skarżącego, za pośrednictwem pełnomocnika, do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania oraz pouczono, że nie wykonanie wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczono 3 grudnia 2019 r. i pozostało bez odpowiedzi. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął 10 grudnia 2019 r. Oznacza to, że skarga zawiera braki formalne, który mimo skutecznego i prawidłowego wezwania nie zostały uzupełnione. Tym samym niemożliwe było nadanie skardze dalszego biegu.
W tym stanie rzeczy działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z 57 § 1 i art. 46 § 2 pkt 1 lit. b oraz art. 46 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w postanowieniu.