Uzasadnienie
W piśmie z dnia 30 czerwca 2014 r. M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w udzieleniu udzielenia pomocy socjalnej.
Zarządzeniem z dnia 1 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie pisma, które jest przedmiotem bezczynności Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców i nadesłanie odpisu tego pisma, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 5 września 2014 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 12 września 2014 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, skarżący nie wykonał wezwania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jako pierwsze pismo skarżącego w postępowaniu sądowym musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1–3 tej ustawy.
Na podstawie wymienionego przepisu art. 57 § 1 pkt 1–3 powołanej ustawy, skarga powinna zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi i nie wskazał pisma, które jest przedmiotem bezczynności Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców.
Z treści skargi i analizy akt sprawy nie można wywieść daty i treści pisma będącego przedmiotem bezczynności Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, co powoduje, że Sąd nie może dokonać wstępnej oceny dopuszczalności wniesionej skargi i nie może ocenić, czy organ faktycznie jest bezczynny w załatwieniu pisma będącego przedmiotem skargi.
Wskazać w tym miejscu należy, że kontrola sądu administracyjnego dotyczy konkretnej formy działalności organu administracji publicznej, a nie całokształtu jego działalności. Zatem brak precyzyjnego wskazania przez skarżącego pisma, które jest przedmiotem bezczynności, uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie sprawy. Treść skargi z dnia 30 czerwca 2014 r. nie pozwala Sądowi na ustalenie daty i treści pisma, w rozpatrzeniu którego organ pozostaje lub pozostawał bądź miałby pozostawać w bezczynności, którą skarżący zarzuca organowi w skardze z dnia 30 czerwca 2014 r. inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne.
Nieuzupełnienie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.