Uzasadnienie
K. R., zwana dalej skarżącą wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w przedmiocie nierozpoznania odwołania. Podniosła, iż w dniu 11 maja 2005 r. doręczyła Prezesowi KRUS odwołanie dotyczące wydania decyzji o uchyleniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2005 r. o ustaniu ubezpieczenia społecznego za IV kwartał 1997 r. Od tego czasu organ administracyjny nie podjął żadnych czynności w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 29 września 2006 r., sygn. akt II SAB/Bd 49/06 uznał się za niewłaściwy miejscowo i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Konstytucyjny model sądownictwa zakłada całkowitą odrębność pionu sądownictwa powszechnego i administracyjnego oraz konieczność wyraźnego rozgraniczenia zadań i właściwości sądów tworzących strukturę sądownictwa powszechnego i administracyjnego.
Żądanie zawarte w skardze nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego.
Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej.
Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 p.p.s.a kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Przepis ten określa właściwość sądu administracyjnego wskazując jakie akty i czynności organów administracji publicznej podlegają kontroli sądowoadministracyjnej.
Skarga wniesiona w sprawie niniejszej dotyczy bezczynności Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych mających charakter spraw cywilnych (art. 1 kpc) przewidziano drogę postępowania przed sądem powszechnym (art. 477 kpc w zw. z art. 476 § 2 i § 4 in fine kpc.). Oznacza to, iż wyłączona została droga sądowoadministracyjna albowiem nie jest dopuszczalna dwutorowość postępowań sądowych. Nadto, jak wskazano powyżej, zgodnie z regulacją art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., sąd administracyjny jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organu jedynie w przypadkach określonych w pkt 1-4 w/w przepisu.
Zatem należy stwierdzić, iż sprawa objęta skargą nie należy do kognicji sądów administracyjnych. Wkroczenie sądu administracyjnego w kompetencje sądu powszechnego i wydanie orzeczenia w sprawie może skutkować procedurą przewidziana w art. 172 p.p.s.a. zgodnie z którym Naczelny Sąd Administracyjny unieważnia prawomocne orzeczenie sądu administracyjnego wydane w sprawie, która ze względu na osobę lub przedmiot nie podlega orzecznictwu sądu administracyjnego w chwili orzekania i odrzuca skargę, jeżeli orzeczenie to nie może być wzruszone w trybie przewidzianym w ustawie.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.