Uzasadnienie
W piśmie z dnia 19 września 2006 r. M. S., G. S., A. S., B. S. i Z. S., zastępowani przez adwokata J. D., wnieśli skargę na bezczynność Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w rozpatrzeniu odwołania od decyzji organu pierwszej instancji w sprawie dotyczącej wstrzymania działalności fermy drobiu zlokalizowanej w C. przy ul. [...].
Następnie, w piśmie z dnia 11 grudnia 2006 r., pełnomocnik skarżących wycofał skargę i wniósł o umorzenie postępowania oraz o zasądzenie od Głównego Inspektora Ochrony Środowiska kosztów postępowania, informując jednocześnie, iż Z. S. zmarł.
Sąd zważył, co następuje
Z akt przedłożonych Sądowi nie wynika, aby Z. S. udzielił pełnomocnictwa adw. J. D. Również adw. J. D. nie przedłożył takiego pełnomocnictwa, mimo wezwania Sądu zawartego w piśmie z dnia 8 grudnia 2006 r., doręczonym pełnomocnikowi w dniu 18 grudnia 2006 r. Należy zatem uznać, iż pełnomocnik skarżących, składając skargę w piśmie z dnia 19 września 2006 r., nie działał z umocowania Z. S. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Skarga została wniesiona na bezczynność Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w rozpatrzeniu odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2006 r. o odmowie wstrzymania działalności fermy drobiu.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska wydał w dniu [...] października 2006 r. decyzję nr [...] w wyniku rozpatrzenia odwołania skarżących, informując o tym Sąd w odpowiedzi na skargę.
Ustała zatem bezczynność organu, lecz dopiero po złożeniu skargi na bezczynność. Uznać więc należy, że Główny Inspektor Ochrony Środowiska uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiącym, iż organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Oceniając skuteczność cofnięcia skargi, Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek określonych w powołanym art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stojących na przeszkodzie uwzględnieniu cofnięcia skargi, dlatego na podstawie art. 161 §1 pkt 1 w zw. z art. 54 §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało umorzyć postępowanie sądowe.
Skoro jednak skargę cofnięto w związku z ustaniem bezczynności Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.