Uzasadnienie
Przedmiotem skargi uczyniono bezczynność SKO w [...] w wyznaczeniu stronie terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi winien bowiem uprzednio pochylić się nad wymogami jej dopuszczalności. Stosowanie do treści art. 3 p.p.s.a., wniesienie skargi na bezczynność (przewlekłość) organu jest możliwe, gdy przepis prawa zobowiązuje organ do wydania jednego z wymienionych rozstrzygnięć, a mimo to uchyla się on od tego obowiązku.
Sąd doszedł do przekonania, że przedmiot zaskarżenia czyni niniejszą skargę niedopuszczalną. Wyznaczenie terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, o którym mowa w art. 200 § 1 ordynacji podatkowej, stanowi czynność techniczno-procesową. Ustawodawca nie wskazał wiążącego terminu na jej wykonania. Przy czym to czynność należąca do kategorii zwykłych działań organu, które co do zasady występują w toczącym się postępowaniu w sprawie wydania decyzji.
Brak zawiadomienia o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego nie stanowi podstawy do żądania stwierdzenia bezczynności organu i nakazania mu podjęcia czynności zmierzających do wydania zawiadomienia w tym zakresie. Zakres realizacji zasady czynnego udziału strony w postępowaniu stanowi przedmiot oceny w toku postępowania instancyjnego albo sądowoadministracyjnego. Uchybienie przepisowi art. 200 § 1 o.p. wymaga bowiem zawsze oceny ad casum co do jego wpływu na przebieg i wynik postępowania. Z tego względu kwestia wyznaczenia stronie terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego nie może być kwestionowana w drodze odrębnej skargi.
Ponadto, wskazać należy, że wbrew twierdzeniom autora skargi organ uczynił zadość obowiązkowi wyznaczenia stronie terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego przy piśmie z 23 marca 2021 r. Nie stanowi bowiem naruszenia art. 200 § 1 o.p., jeżeli strona wypowie się pisemnie co do zebranego materiału dowodowego.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.