Uzasadnienie
Przedmiot zaskarżenia stanowi bezczynność organu w wyjaśnieniu naruszenia przepisów prawa materialnego przez brak zastosowania art. 116 ordynacji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi winien bowiem uprzednio pochylić się nad wymogami jej dopuszczalności. Stosownie do treści art. 3 p.p.s.a., wniesienie skargi na bezczynność (przewlekłość) organu jest możliwe, gdy przepis prawa zobowiązuje organ do wydania jednego z wymienionych rozstrzygnięć, a mimo to uchyla się on od tego obowiązku.
Sąd doszedł do przekonania, że przedmiot zaskarżenia czyni niniejszą skargę niedopuszczalną. Naruszenia prawa materialnego mogą być kwestionowane wyłącznie w toku postępowania instancyjnego albo sądowoadministracyjnego. Z tego względu kwestia niezastosowania art. 116 o.p. nie może być kwestionowana w drodze odrębnej skargi. Zasada informowania stron nie może być bowiem utożsamiana z obowiązkiem świadczenia pomocy prawnej, udzielania porad prawnych. Z tego względu kwestia zastosowania albo braku zastosowania przepisów prawa może być podnoszona tylko w drodze merytorycznych środków zaskarżenia jak np. odwołanie, wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji, skarga do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.