Uzasadnienie
Wyrokiem z 22 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Ministra Infrastruktury i Budownictwa do rozpatrzenia odwołania M. S. od decyzji Wojewody [...] z [...] grudnia 2014 r. nr [...] dotyczącej ustalenia odszkodowania; stwierdził, że Minister Infrastruktury i Budownictwa dopuścił się bezczynności w sprawie odwołania wskazanego w punkcie 1; stwierdził, że bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; przyznał od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz skarżącej M. S. sumę pieniężną w wysokości 1200 zł (słownie: tysiąc dwieście złotych) i zasądził od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz skarżącej M. S. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Z uzasadnienia i akt sprawy wynika, że odwołanie skarżącej wpłynęło do organu 19 stycznia 2015 r., zaś w dniu 4 maja 2016 r. Minister Infrastruktury i Budownictwa wydał decyzję w wyniku rozpoznania ww. odwołania. Wskazano także, że "... przez okres 16 i pół miesiąca, organ pozostawał w bezczynności".
Skarżąca w piśmie z 11 października 2016 r. zauważyła, że w zdaniu "W tym świetle bezspornie, w okresie od 19 stycznia 2015 r. do dnia wydania decyzji tj. do dnia 4 maja 2015 r., tj. przez okres 16 i pół miesiąca, organ pozostawał w bezczynności.", wkradła się oczywista omyłka pisarska w dacie wydania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy).
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
W wersie 7 od dołu na drugiej stronie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 września 2016 r. (sygn. akt IV SAB/Wa 173/16) mylnie wskazano datę wydania decyzji na dzień "[...] maja 2015 r.", gdy w rzeczywistości, co wynika jednoznacznie z akt sprawy (w tym w szczególności akt administracyjnych sprawy, jak i samego uzasadnienia wyroku) decyzja została wydana "[...] maja 2016 r.". Zatem w uzasadnieniu wyroku prawidłowo powinna być wskazana data decyzji: "[...] maja 2016 r.". Wpisanie zaś w uzasadnieniu wyroku daty wydania decyzji "[...] maja 2015 r." jest oczywistą omyłką pisarską.
W związku z powyższym, wobec zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.