Uzasadnienie
T. K., reprezentowany przez r. pr. J. B. w dniu 16 listopada 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniósł skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Organ nie rozpoznał zażalenia skarżącego na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [...] listopada 2010 r. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania przedmiotowego zażalenia w terminie miesiąca od wydania wyroku w niniejszej sprawie, wymierzenie grzywny w wysokości dziesięciokrotnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o umorzenie postępowania podając, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. rozpoznał zażalenie skarżącego na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [...] listopada 2010 r. (przedmiotowe postanowienie zostało przekazane do Sądu wraz z aktami sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Natomiast w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z akt sprawy wynika, że zażalenie T. K. na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [...] listopada 2010 r. zostało przekazane przez organ pierwszej instancji Generalnemu Dyrektorowi Środowiska w dniu 27 grudnia 2010 r. Stosownie do art. 35 § 3 Kpa, organ winien załatwić sprawę w ciągu miesiąca od wskazanej wyżej daty (lub nie później niż w ciągu 2 miesięcy), a o ewentualnym niezałatwieniu sprawy w ww. terminie organ winien zawiadomić stronę, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 Kpa). W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy nie wywiązał się z obowiązków nałożonych przez powołane wyżej przepisy.
Jak wynika z informacji zawartych w odpowiedzi na skargę oraz ze znajdujących się w aktach dokumentów, organ po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność (w dniu 16 listopada 2011 r.), wydał w dniu [...] listopada 2011 r. postanowienie, którym uchylił w całości postanowienie organu pierwszej instancji i orzekł co do istoty sprawy, w związku z czym ustała jego bezczynność. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 grudnia 2011 r.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie – przed przekazaniem tej skargi do Sądu – wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. Z kolei z przepisu art. 149 powołanej ustawy wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W związku z tym nie ma także podstaw do wymierzenia organowi grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 P.p.s.a, bowiem z przepisu tego wynika, że Sąd może orzec o wymierzeniu grzywny tylko w przypadku, gdy uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiąże organ do wydania w określonym terminie aktu.
W rozpatrywanej sprawie, skoro po wniesieniu skargi na bezczynność organu - organ wydał akt, co do którego pozostawał w bezczynności, zastosowanie ma art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, niepublikowana).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a, orzekł o umorzeniu postępowania. O zwrocie kosztów postanowiono na mocy art. 201 § 1, art. 205 § 2 powołanej ustawy oraz §14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).