Uzasadnienie
W piśmie z dnia 10 marca 2015 r. A. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] polegającą na nierozpoznaniu w ustawowym terminie odwołania od decyzji Wójta Gminy L. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ przez ponad 3 miesiące nie rozpoznał odwołania, dodatkowo skarżąca powołując się na orzeczenie NSA z 2006 r. wskazała, że nie ma potrzeby wzywania Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że odwołanie skarżącej zostało rozpoznane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, natomiast zgodnie z § 4 tego przepisu w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
Przepis art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania przewiduje wymóg wezwania organu, nad którym nie ma organu wyższego stopnia, do usunięcia naruszenia prawa.
Nad Samorządowym Kolegium Odwoławczym nie ma organu wyższego stopnia, zatem stosownie do art. 52 § 1 i 2 w zw. z art. 37 § 1 K.p.a. skarżąca przed wniesieniem skargi powinna była wezwać ten organ do usunięcia naruszenia prawa.
Z akt sprawy nie wynika, by skarżąca czynności tej dokonała. Wobec tego skarga jest przedwczesna i w konsekwencji niedopuszczalna.
Na marginesie jedynie zaznaczyć, że orzeczenie NSA, na które powołała się skarżąca ma obecnie jedynie walor historyczny, bowiem obecnie obowiązujące przepisy wprost stanowią o konieczności wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność organu (SKO).
W tym stanie rzeczy na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.