Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 lipca 2015 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu R. J. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Pismem z dnia 3 września 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała, że wyznaczyła adw. Ł. B. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w niniejszej sprawie, natomiast pismem z dnia 2 marca 2016 r. poinformowała o zmianie pełnomocnika i wyznaczeniu w miejsce dotychczasowego – adw. M. S. Wyrokiem z dnia 3 czerwca 2016 r. sygn. akt IV SAB/Wa 178/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił.
W dniu 7 września 2016 r. adw. M. S. wniósł w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od ww. wyroku, w której zawarł również wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu, nieopłaconej ani w całości ani w części.
Wyrokiem z dnia 14 lipca 2017 r., sygn. akt II OSK 2476/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Jak wynika z protokołu, na rozprawie obecny był r. pr. A. M., działający z substytucji wyznaczonego pełnomocnika z urzędu – adw. M. S. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu, reguluje w niniejszej sprawie – w związku z tym, że skarga kasacyjna została złożona w dniu 7 września 2016 r. - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U z 2015 r. poz. 1805).
Zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do ust. 2 tego przepisu ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.
W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit "a" tego rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 100% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Opłata o której mowa w pkt 1 dotycząca postępowania przed sądem administracyjnym w I instancji, wynosi zgodnie z pkt 1 lit "c" 480 zł.
Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego adwokata, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty wyższej niż ½ opłaty maksymalnej określonej w wyżej powołanych przepisach.
W rozpoznawanej sprawie, należało zatem ustalić opłatę w wysokości 240 zł.
Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz powołanych wyżej przepisów - w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714)., postanowiono jak w sentencji.