Uzasadnienie
W piśmie z dnia 30 października 2008 r. K. T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody (...) z dnia (...) sierpnia 2002 r. znak (...) stwierdzającej, że wnioskowane nieruchomości położone na terenie gminy M. obręb C., które były w dniu 13 września 1944 r. własnością K. T. podpadały pod działanie przepisów dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej.
Pismem nadanym dnia 21 listopada 2008 r. pełnomocnik skarżącego adw. P. B. cofnął skargę wobec wydania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzji z dnia (...) listopada 2008 r.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Oceniając skuteczność cofnięcia skargi w rozpatrywanej sprawie, Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek określonych w powołanym art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stojących na przeszkodzie uwzględnieniu cofnięcia skargi, dlatego na podstawie art. 161 §1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało umorzyć postępowanie sądowe ze skarg osób wyżej wskazanych.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.