Uzasadnienie
H. W. wniosła do Sądu skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, tj. Departamentu Orzecznictwa Lekarskiego przy Centrali Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosków: z 13 lutego 2013 r. dotyczącego zmiany miejsca orzekania oraz z 10 czerwca 2013 r. dotyczącego wznowienia postępowania (lub jego kontynuacji).
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie organ wyjaśnił, że skarżąca ubiega się o rentę z tytułu niezdolności do pracy i postępowanie w sprawie toczy się w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa, której dotyczy skarga, nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.".
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sądy administracyjne rozpoznają sprawy ze skargi na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę, co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Wskazać należy, że nie każda bezczynność organu będzie podlegała kognicji sądów administracyjnych. Skarga na bezczynność organu w prowadzeniu postępowania jest bowiem dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
W niniejszej sprawie skarżąca H. W. zarzuciła Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych bezczynność w rozpatrzeniu wniosku z 13 lutego 2013 r. (dotyczącego zmiany miejsca orzekania) oraz wniosku z 10 czerwca 2013 r. (dotyczącego wznowienia postępowania, ewentualnie kontynuacji postępowania). Wnioski te zostały złożone w związku z ubieganiem się skarżącej o rentę z tytułu niezdolności do pracy.
Renta z tytułu niezdolności do pracy jest świadczeniem z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Zgodnie z art. 115 ust. 1 w związku z art. 3 pkt 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 748 ze zm.), dalej "ustawa", decyzje w sprawie renty z tytułu niezdolności do pracy wydają, a także wypłacają świadczenie, organy rentowe właściwe ze względu na miejsce zamieszkania osoby zainteresowanej. Od decyzji organu rentowego w sprawie prawa do świadczenie oraz ustalenia jego wysokości przysługują osobie zainteresowanej środki odwoławcze określone w odrębnych przepisach (art. 118 ust. 7 ww. ustawy), tj. odwołanie do sądu powszechnego w terminach i na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że skarga H. W. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosków składanych w związku z ubieganiem się o rentę z tytułu niezdolności do pracy nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Skoro decyzja w sprawie renty z tytułu niezdolności do pracy podlega kontroli sądów powszechnych, to sądy administracyjne nie są uprawnione do oceny kto i czy pozostaje bezczynny w prowadzeniu postępowania w sprawie renty z tytułu niezdolności do pracy.
W konsekwencji Sąd stanął na stanowisku, że przedmiotowa skarga nie mieści się we właściwości sądów administracyjnych i jako taka podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.