Uzasadnienie
P. N., reprezentowana przez adwokata L.P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wojewody [...]. Skarżąca podała, że w dniu 18 maja 2006 r. skierowała do Wojewody [...] wniosek o stwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego, który pomimo upływu ponad dwóch lat, nie został rozpoznany. Skarżąca wniosła o zobowiązanie Wojewody [...] do wydania niezwłocznie decyzji w przedmiocie wniosku o stwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Ponadto skarżąca wniosła o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a), oraz o poinformowanie na podstawie art. 155 ustawy P.p.s.a. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o rażącym naruszeniu przez Wojewodę [...] terminów załatwiania spraw o stwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego i rażącym naruszaniu przepisów postępowania w trakcie prowadzonych postępowań.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podniósł, że decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. odmówił stwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego przez P. N. ([...]).
W związku z powyższym organ stwierdził, że nie pozostaje w przedmiotowej sprawie w bezczynności i wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie od strony skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W rozpatrywanej sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody [...]. Z akt sprawy wynika, że do organu w dniu 18 maja 2006 r. wpłynął wniosek o stwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego przez skarżącą. Stosownie do treści art. 35 § 3 K.p.a., organ winien załatwić sprawę w ciągu miesiąca od wskazanej wyżej daty (ewentualnie nie później niż w ciągu 2 miesięcy).
Jak wynika z informacji zawartych w odpowiedzi na skargę oraz ze znajdujących się w aktach dokumentów, organ po wniesieniu przez skarżącą skargi na bezczynność, wydał w dniu [...] grudnia 2008 r. decyzję odmawiającą stwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego, w związku z czym ustała jego bezczynność.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi Wojewoda [...] pozostawał w bezczynności, a następnie w związku ze złożeniem skargi na bezczynność Wojewody wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ustawy P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z kolei z przepisu art. 149 powołanej ustawy wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2004 r., sygn. akt GSK 609/04. niepublikowane).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 w związku z art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania.
O zwrocie kosztów postanowiono na mocy art. 201 § 1 powołanej ustawy oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).