Uzasadnienie
Prezydent miasta W. przekazał w dniu 4 grudnia 2006 r. (data wpływu do Sądu) skargę [...] Sp. z o. o. z dnia 2 czerwca 2006 r.
Skarżąca w skardze wskazała, że zaskarża bezczynność Prezydenta Miasta W., polegającą na niewydaniu decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Wniosła o zobowiązanie organu do wydania w terminie 14 dni decyzji w tym przedmiocie.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W., wniósł o jej oddalenie.
Organ podał, iż w trakcie postępowania administracyjnego [...] Sp. z o.o. trzykrotnie zmieniała swój wniosek o wydanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Podniósł również, iż ostatni zmodyfikowany wniosek nie spełnia ustawowych wymogów, a dopiero w dniu 28 września 2006 r., po dwukrotnym wezwaniu organu, wnioskodawca uzupełnił dokumenty. Prezydent W. podkreślił, iż wydawane w trakcie postępowania administracyjnego decyzje i postanowienia były każdorazowo zaskarżalne, co przedłużało termin rozpatrywania wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy aktów administracyjnych, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służyło zażalenie oraz innego niż wymienione aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Jeżeli bowiem organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje rozstrzygnięcia w przewidzianym przepisami terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z bezczynnością organu.
Jak wynika natomiast z treści art. 52 § 1 cytowanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organami właściwymi w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Wniesienie zatem skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa.
Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Warunkiem dopuszczalności wniesienia w niniejszej sprawie skargi było więc złożenie zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w terminie.
Wprawdzie pełnomocnik skarżącego wystąpił z wnioskiem z dnia 29 czerwca 2006 r. (k – 128 akt administracyjnych) wzywającym do niezwłocznego wydania decyzji w przedmiotowej sprawie, jednakże w ocenie Sądu nie można go uznać za zażalenie na niezałatwienie sprawy w przewidzianym terminie określone w art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego.
Dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt. 1 sentencji. O zwrocie wpisu (pkt 2 sentencji) postanowiono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 lit a ustawy.