Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. O. (dalej: "skarżącego") na bezczynność Głównego Geodety Kraju w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia.
Odpis przedmiotowego postanowienia skarżący odebrał w dniu 1 września 2016 r. i w dniu 7 września 2016 r. złożył zażalenie.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, w dniu 27 września 2016 r. doręczono skarżącemu wezwanie do uiszczenia wpisu do zażalenia w wysokości 100 zł oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie jednego jego odpisu – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Termin do wykonania tego wezwania upłynął w dniu 4 października 2016 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący uiścił wpis, nie nadesłał natomiast odpisu zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepisy obowiązującego prawa stanowią, jakie wymagania formalne winno spełniać zażalenie wnoszone do sądu administracyjnego (art. 194 § 3 w związku z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r., poz. 718 - dalej p.p.s.a.). Oznacza to w szczególności, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie, bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.
W rozpatrywanej sprawie skarżący złożył zażalenie na postanowienie sądu z dnia 23 sierpnia 2016 r., nie załączając do niego wymaganego odpisu. Konieczne zatem było wezwanie skarżącego do złożenia odpisu zażalenia celem doręczenia tego pisma organowi. Jak wynika z akt sądowych niniejszej sprawy, w odpowiedzi na wezwanie - doręczone w dniu 27 września 2016 r. - skarżący nie złożył odpisu zażalenia. W konsekwencji uznać należy, że skarżący nie usunął braków formalnych swego zażalenia, które wobec tego podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. (pkt 1 sentencji). O zwrocie wpisu orzeczono stosownie do treści art. 232 §1 pkt 1 P.p.s.a. (pkt 2 sentencji).