Uzasadnienie
Z. L. wniósł do Sądu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wydania decyzji z [...] marca 2018 r. w sprawie odmowy prawa do zasiłku chorobowego.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa, której dotyczy nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej również "p.p.s.a.").
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sądy administracyjne rozpoznają sprawy ze skargi na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę, co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Wskazać należy, że nie każda przewlekłość organu będzie podlegała kognicji sądów administracyjnych. Skarga na przewlekłość organu w prowadzeniu postępowania jest bowiem dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Przedmiotem rozpoznawanej skargi Z. L. uczynił przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w wydaniu decyzji z [...] marca 2018 r. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 8, art. 9 ust. 1 i 2, art. 12 ust. 1, art. 18, art. 53 ust. 1, art. 55 ust. 1, art. 61 ust. 1 i 2, art. 66 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2017 r. poz. 1368 ze zm.) oraz art. 83 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1778).
Zgodnie z art. 63 ust. 3 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa w zw. z art. 83 ust. 1, 2 i 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Odwołanie do sądu przysługuje również w razie niewydania decyzji w terminie 2 miesięcy, licząc od dnia zgłoszenia wniosku o świadczenie lub inne roszczenia. Do właściwości sądów rejonowych należą sprawy o zasiłek chorobowy, wyrównawczy, opiekuńczy, macierzyński oraz pogrzebowy (art. 4778 § 2 pkt 1 k.p.c.) Jeżeli organ rentowy lub wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności nie wydał decyzji lub orzeczenia w terminie dwóch miesięcy od dnia zgłoszenia roszczenia w sposób przepisany, odwołanie można wnieść w każdym czasie po upływie tego terminu (art. 4778 § 4 k.p.c.).
Mając na uwadze powyższe Sąd stanął na stanowisku, że poza kognicją sądów administracyjnych pozostają sprawy dotyczące zasiłku chorobowego. Skoro decyzja w sprawie ustalenia prawa do zasiłku chorobowego podlega kontroli sądów powszechnych, to sądy administracyjne nie są uprawnione do oceny kto i czy prowadził przewlekle postępowanie w sprawie ustalenia prawa do zasiłku chorobowego. Oznacza to, że skarga Z. L. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w wydaniu decyzji dotyczącej określenia wysokości przysługujących świadczeń z ubezpieczenia społecznego z tytułu choroby jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Właściwym do załatwienia sprawy jest sąd powszechny.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.