Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 września 2014 r. A. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której oświadczył, że zaskarża postanowienie Wojewody [...] z [...] września 2013r. i "wnosi o ukaranie organu grzywną na podstawie art. 151 § 1 [ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.] i stwierdzenie, że nastąpiło rażące naruszenie prawa wskutek przewlekłego postępowania administracyjnego (...).
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I WSA w Warszawie skarga została zarejestrowana w repertorium SAB jako skarga na przewlekłość postępowania, niemniej jednak zarządzeniem z dnia 24 listopada 2014r. skarżący został wezwany do złożenia wyjaśnienia, czy przedmiotem skargi z dnia 28 września 2014r. jest postanowienie Wojewody [...] z [...] września 2013r. (nr [...]) wydane na podstawie art. 123 § 1 w zw. z art. 37 § 1 k.p.a., czy bezczynność Starosty [...] w przedmiocie rozpatrzeniu wniosku o odszkodowanie za nieruchomość. Ponieważ skarżący nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie, pismem z dnia 30 stycznia 2015r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 26 stycznia 2015r., pouczono skarżącego o tym, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 p.p.s.a.) i wezwano ponownie do doprecyzowania skargi w zakresie wskazania przedmiotu zaskarżenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismo z dnia 30 stycznia 2015r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 lutego 2014r. i do dnia rozpoznania sprawy pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Stosownie natomiast do treści art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga wnoszona do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:
- 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Skarga A. B. z dnia 28 września 2014 r. złożona "na podstawie art. 3 § 2 pkt 2, 8 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" niewątpliwie nie spełnia wymogu wskazanego w art. 57 § 1 pkt 1 powołanej ustawy. Skarżący określił bowiem przedmiot zaskarżenia w niejednoznaczny sposób wskazując, że jest nim: postanowienie Wojewody [...] "w sprawie skutecznego rozpatrzenia zażalenia i zobowiązania Starosty [...] do rozpatrzenia wniosku (...) o odszkodowanie." Dlatego wezwaniami z dnia 24 listopada 2014r. i z dnia 26 stycznia 2015r., strona została zobowiązana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jednoznaczne określenie przedmiotu zaskarżania, to jest wskazania, czy jest to tylko skarga na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie rozpatrzeniu wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, czy na postanowienie Wojewody [...] z [...] września 2013r. (nr [...]) o którym mowa w skardze.
Siedmiodniowy termin na wykonanie wskazanego ponownego wezwania upłynął w dniu 12 lutego 2015r.
Trzeba podkreślić, że w przepisie art. 57 § 1 p.p.s.a. zostały określone wymogi jakie powinna spełniać skarga do sądu administracyjnego. Wynika z nich m.in. obowiązek dla strony do określenia: zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; czy określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ten przepis jest konsekwencją zasady skargowości, co oznacza, że tylko strona skarżąca w skardze może wskazać przedmiot zaskarżenia, który podlegać będzie kontroli sądu administracyjnego. Ani Sąd, ani organ administracji, za pośrednictwem którego strona wniosła skargę, ani ktokolwiek inny nie jest uprawniony do określenia przedmiotu zaskarżenia za skarżącego. To skarżący decyduje, który konkretnie akt lub czynność albo bezczynność będą przedmiotem kontroli legalności dokonywanej przez sąd administracyjny. A. B. nie określił jednoznacznie czego się domaga. Z jednej strony bowiem skarży bezczynność Starosty [...] w zakresie rozpoznania jego wniosku z 4 kwietnia 2013r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, ale jednocześnie podaje, że nie zgadza się z postanowieniem Wojewody [...] z [...] września 2013r. "
Tym samym w sprawie zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi, bowiem nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie, powoduje niemożność nadania skardze biegu i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skutkuje jej odrzuceniem.
W tej sytuacji Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.