Uzasadnienie
A. W. w piśmie z dnia 18 lutego 2015 r., uzupełnionym pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Komisariatu Policji [...].
Sprawę ze skargi na bezczynność zarejestrowano pod sygn. akt IV SAB/Wa 191/15, a sprawę ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania pod sygn. akt IV SAB/Wa 147/15.
Skarżąca zarzuciła, że Komendant Komisariatu Policji [...], pomimo jej wielokrotnych zgłoszeń, nie podejmuje działań i nie kara mandatami nieznanych osób, które zakłócają jej spokój w domu, także w czasie ciszy nocnej. Stwierdziła, że jest dręczona przez nieznanych sprawców i jest ofiarą tortur zorganizowanej grupy sadystycznych psychopatów, która posługuje się nowoczesną technologią.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.
Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jajko ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,
- 5. oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
A. W. zarzuca Komendantowi Komisariatu Policji [...] bezczynność w zakresie podjęcia czynności, w szczególności polegających na ukaraniu mandatami, nieznanych osób, które mają ją dręczyć, zakłócając ciszę nocną.
Zakłócanie krzykiem spokoju i spoczynku nocnego jest czynem opisanym w art. 51 § 1 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (Dz. U. 2013 r., poz. 482 ze zm.). Postępowanie w sprawach o wykroczenia toczy się według przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2013 r., poz. 395 ze zm.). Zgodnie z art. 9 § 1 tej ustawy w sprawach o wykroczenia w pierwszej instancji orzeka sąd rejonowy, z zastrzeżeniem spraw określonych w art.
- 10. Należy nadmienić, że wskazana ustawa przewiduje także środki chroniące osoby składające zawiadomienia o popełnieniu wykroczeń przed bezprawnym zaniechaniem właściwych organów (zob. art. 56a).
Znęcanie się jest z kolei czynem penalizowanym przez art. 207 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.). Postępowanie karne w sprawach należących do właściwości sądów toczy się według przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.). Stosownie do treści art. 24 § 1 tej ustawy zasadniczo w sprawach karnych właściwy w pierwszej instancji jest sąd rejonowy.
Sprawa ze skargi A. W., która zarzuca Komendantowi Komisariatu Policji niepodjęcie czynności (w tym nieukaranie mandatami) wobec osób mających zakłócać spokój skarżącej i mających dopuszczać się względem niej tortur i dręczenia, nie należy zatem do właściwości sądu administracyjnego.
W tej sytuacji przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ppsa.