Uzasadnienie
W piśmie z dnia 11 maja 2017 r. S. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę bezczynność i zwłokę Ministra Infrastruktury i Budownictwa w "rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego w związku z nieprzeprowadzeniem w zakreślonym terminie, ujętym w postanowieniu o zawieszeniu postępowania odwoławczego z dnia [...] lutego 2014 stosownego postępowania spadkowego we własnym zakresie".
W uzasadnieniu skargi opisał dotychczasowy przebieg postępowania dotyczący sposobu załatwienia sprawy. Wskazał, że Minister nie podejmuje działań mających na celu ustalenia spadkobierców w postępowaniu dotyczącym ustalenia odszkodowania za nieruchomość przejętą na rzecz Skarbu Państwa. Podał, że swoją skargę wnosi m.in. na podstawie art. 227 Kpa. Organowi zarzucił m.in. naruszenie art. 6-10, 12 § 1, 35 § 1, 97 § 1, art. 247 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna.
Sąd po przeanalizowaniu wniesionej skargi, uwzględniając zarzuty podniesione przez Skarżącego oraz powołana podstawę prawną żądania uznał, że dotyczy ona bezczynności Ministra Infrastruktury i Budownictwa w zakresie uregulowanym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.
Stosownie do art. 227 K.p.a., na który powołuje się m.in. Skarżący, przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Wskazać należy, że w orzecznictwo sądów administracyjnych jednolicie prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym w sprawach dotyczących postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII K.p.a., nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 1961/11; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 1 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 478/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami działu VIII K.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ponadto sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników (art. 227 i następne K.p.a.), ponieważ sprawy te również nie zostały poddane jego kontroli ani na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych.
Skoro wniesiona przez S. B. skarga została oparta m.in. na przepisie art. 227 K.p.a i art. 247 K.p.a. Sąd uznał, że dotyczyła bezczynności organu w zakresie rozpatrzenia skargi wniesionej w trybie określonym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego,
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.