Uzasadnienie
B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie nie podjęcia postępowania wyjaśniającego w sprawie przebiegu granicy [...] Parku Krajobrazowego odnośnie jej działki nr [...], a obecnie nr [...], [...] i [...] z obrębu [...] w Dzielnicy [...] W. i w konsekwencji nie ustalenia przebiegu tej granicy oraz na bezczynność tego organu w przedmiocie nie przeprowadzenia korekty granicy [...] Parku Krajobrazowego w taki sposób, aby granica w / w parku biegła po granicy działek należących skarżącej.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że Wojewoda [...] - mając wyłączne do tego kompetencje - wyłączył z [...] Parku Krajobrazowego część powierzchni działki, pozostawiając dalszą część w granicach parku. Zdaniem skarżącej przecięcie działki granicą w / w parku ogranicza jej prawo do dysponowania własnością sztucznie utworzonych, naturalnie identycznych części.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wskazał, że zmiana granic parku krajobrazowego może nastąpić w drodze rozporządzenia wojewody jedynie w przypadku bezpowrotnej utraty wartości przyrodniczych, historycznych i kulturowych oraz walorów krajobrazowych, a kwestia ta była wyjaśniana skarżącej wielokrotnie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność organów w przypadkach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p. p. s. a. Skarga ta więc przysługuje tylko w sprawach, w których wydawane są decyzje lub postanowienia oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie mające charakteru decyzji lub postanowień. Przyjmuje się, że chodzi o akty i czynności podejmowane w sprawach indywidualnych, a więc w stosunku do konkretnych podmiotów.
Zgodnie z art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. nr 92, poz. 880 ze zm.) zmniejszenie obszaru parku krajobrazowego - o co występuje skarżąca - następuje w drodze rozporządzenia wojewody.
Bezczynność organu w przedmiocie wydania rozporządzenia nie może być jednak przedmiotem skargi, ponieważ nie mieści się w zakresie spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt 8 p. p. s. a.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p. p. s. a. postanowił, jak w sentencji.