Uzasadnienie
Skarżący H. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie braku nadzoru i kontroli nad organami prokuratury.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy aktów administracyjnych, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służyło zażalenie oraz innego niż wymienione aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Jeżeli bowiem organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje rozstrzygnięcia w przewidzianym przepisami terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z bezczynnością organu.
Jak wynika natomiast z treści art. 52 § 1 cytowanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organami właściwymi w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
W niniejszej sprawie jednakże zasadnicze znaczenie ma kwestia dopuszczalności skargi opartej na powołanej ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na bezczynność Prokuratora Generalnego.
Stosownie do ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (tj. Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 206 ze zm.) Prokurator Generalny jest naczelnym organem prokuratury. Kieruje działalnością prokuratury wydając zarządzenia, wytyczne i polecenia, które jednakowoż nie mogą dotyczyć treści czynności procesowych. Zadaniem prokuratury, tj. Prokuratora Generalnego i podległych mu prokuratorów jest strzeżenie praworządności i czuwanie nad ściganiem przestępstw. W jaki sposób zadania te wykonuje Prokurator Generalny i prokuratorzy określa art. 3 ust. 1 powołanej ustawy o prokuraturze. Czynności Prokuratora Generalnego nie polegają zatem na wydawaniu aktów administracyjnych wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kiedy to dopuszczenie się bezczynności przy ich wydaniu podlegać mogłoby zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Reasumując należy stwierdzić, iż ewentualne działania Prokuratora Generalnego w zakresie żądania skarżącego nie skutkują wydaniem rozstrzygnięć z zakresu administracji publicznej. Wobec powyższego w omawianej sprawie nie można zarzucić organowi bezczynności w sytuacji gdy nie był on zobligowany do wydania takich rozstrzygnięć.
W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, iż żądania zawarte w skardze H. R. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie braku nadzoru i kontroli nad organami prokuratury, nie mieszczą się w kognicji sądu administracyjnego i z tych względów skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.