Uzasadnienie
W piśmie z dnia 1 grudnia 2006 r. S. M. złożył skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozpatrzeniu jego skargi na Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, zawartej w piśmie z dnia 14 września 2006 r., w przedmiocie niewypłacenia renty rolniczej, jako zaniechanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z dnia [...] lutego 2005 r. sygn. akt [...].
Skarga na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zaadresowana została do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., lecz Minister przekazał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z powołaniem się na właściwość w takich sprawach sądu administracyjnego.
Uprzednio, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznawał już skargę S. M. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozpatrzeniu skargi na Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, zawartej w piśmie z dnia 14 września 2006 r., i postanowieniem z dnia 27 grudnia 2006 r. skarga została odrzucona.
Sąd zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznawania skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 powołanego przepisu, tj. w przypadku niewydania decyzji administracyjnej, postanowień w postępowaniu administracyjnym (na które służy zażalenie albo kończące postępowanie), postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym (na które służy zażalenie), oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Przedmiotem skargi S. M. jest bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozpatrzeniu skargi na zaniechanie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, skutkiem czego skarga na Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wypełnia przesłanki określone w art. 227 kpa, według którego przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zgodnie zaś z art. 237 §3 i art. 238 §1 kpa, formą załatwienia skargi z art. 227 kpa jest zawiadomienie skarżącego. Zawiadomienie to nie stanowi jednak rozstrzygnięcia określonego w art. 3 §2 pkt 1-3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków skarżącego, (art. 3 §2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W sprawach objętych art. 227 kpa stronie nie przysługuje zatem skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego.
Zgodnie natomiast z art. 36 ust. 3 w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r., Nr 7, poz. 25 ze zm.), w przypadku niewydania decyzji w sprawach podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników, przysługuje odwołanie do sądu w terminach i na zasadach określonych w przepisach kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu odrębnym w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. W art. 4779 § 4 kpc wskazano zaś, że jeżeli organ rentowy nie wydał decyzji w terminie dwóch miesięcy, licząc od dnia zgłoszenia roszczenia w sposób przepisany, odwołanie można wnieść w każdym czasie po upływie tego terminu. Oznacza to, iż w sprawie nie wydania decyzji w przedmiocie podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników, właściwy jest sąd powszechny.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji