Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 września 2010 r. B. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty M.. W treści skargi skarżąca podniosła zarzuty wskazujące na złe "uwłaszczenie" działki nr [...], o pow. 0,27 ha, położonej we wsi D., gmina M. oraz uniemożliwianie uzyskania dokumentu z 1972 r., na mocy którego działka nr [...] "została przepisana" na rzecz Z. i S. P. oraz K. i W. G., jak również zakwestionowała treść aktu własności ziemi z dnia [...] grudnia 1977 r. nr [...] regulującego stan prawny nieruchomości, oznaczonej jako działka nr [...].
Wobec niejednoznacznego określenia przedmiotu skargi Sąd pismem z dnia 30 marca 2011 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 29 marca 2011 r., wezwał skarżącą do jednoznacznego wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy pismo wniesione do Sądu w dniu 3 września 2010 r. stanowi:
- - skargę na bezczynność Starosty M] w przedmiocie rozpoznania wniosku o unieważnienie aktu własności ziemi z dnia [...] grudnia 1977 r. regulującego stan prawny nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 0,27 ha, położonej we wsi D., gmina M., czy
- - skargę na bezczynność Starosty M. w przedmiocie wydania dokumentu dotyczącego działki nr [...] położonej we wsi D., a jeżeli tak to do wskazania o jaki konkretnie dokument chodzi, czy też pismo to stanowi
- - skargę wniesioną w trybie określonym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego na działalność (czy też brak stosownych działań) Starosty M., której przedmiotem stosownie do treści art. 227 kpa może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżącego, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 5 kwietnia 2011 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 7 kwietnia 2011 r. podniosła zarzuty tożsame z zarzutami podniesionymi w skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jako pierwsze pismo skarżącego w postępowaniu sądowym musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1–3 tej ustawy, a w szczególności 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Zgodnie zaś z art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Mając na uwadze treść powołanych przepisów ustawy procesowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, powołanym pismem z dnia 30 marca 2011 r., wezwał B. K. do sprecyzowania skargi z dnia 3 września 2010 r. na bezczynność Starosty M., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca poinformowana o skutkach nieuzupełnienia braków formalnych skargi, mimo prawidłowego zawiadomienia i upływu terminu, nie wykonała wezwania Sądu w wyznaczonym terminie. Zadośćuczynienia temu wezwaniu nie stanowi pismo z dnia 7 kwietnia 2011 r., albowiem skarżąca nie sprecyzowała w nim przedmiotu bezczynności Starosty M., a jedynie powtórzyła zarzuty wskazane wcześniej we wniesionej skardze. Tym samym stwierdzić należy, że skarżąca w wyznaczonym siedmiodniowym terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi i nie sprecyzowała, co jest przedmiotem jej skargi.
Nieuzupełnienie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.