Uzasadnienie
P. K. i K. K. (dalej: "skarżący"), reprezentowani przez pełnomocnika będącego adwokatem, wnieśli skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa, polegającej na nierozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Skarżący uiścili wpis od skargi w wysokości 100 zł.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 1 czerwca 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżących do nadesłania pełnomocnictwa do reprezentowania skarżących w niniejszym postępowaniu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to zostało doręczone w dniu 9 czerwca 2016 r. Termin do jego wykonania upłynął w dniu 16 czerwca 2016 r.
W dniu 15 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżących cofnął skargę, nie dołączając jednak wymaganego pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych. Przepis art. 46 § 3 stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze pełnomocnictwa.
W rozpoznawanej sprawie wraz ze skargą nie złożono stosownego pełnomocnictwa, wobec czego Przewodnicząca Wydziału wezwała do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W wyznaczonym terminie pełnomocnictwo nie zostało złożone.
Należy zatem stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie skarga nie została wniesiona skutecznie, bowiem nie uzupełniono jej braków formalnych, co prowadziło do jej odrzucenia. Jako nieskuteczna z przyczyn formalnych skarga nie wszczęła postępowania sądowoadministracyjnego. Nie można go było zatem umorzyć, mimo cofnięcia skargi.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd orzekł jak w pkt 1sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1p.p.s.a. (pkt 2 sentencji).