Uzasadnienie
W dniu (...) maja 2006 roku Spółka z o.o. P. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody K. z dnia (...) lipca 1993 roku, Nr (...) stwierdzającej, że nieruchomość stanowiąca własność przedsiębiorstwa "P." Sp. z o.o. położona w P. podlegała przejęciu na podstawie dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 roku o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 roku, Nr 3, poz.
- 13) oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia (...) lutego 1996 roku, Nr (...).
Pismem z dnia (...) października 2007 roku Spółka z.o.o. P. złożyła zażalenie na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozpoznaniu wymienionego wyżej wniosku.
Pismem z dnia (...) listopada 2007 roku Spółka z.o.o. P. złożyła skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w rozpoznaniu wymienionego wyżej wniosku.
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził, że akta sprawy są ściśle powiązane ze sprawą wniosku Prezydenta Miasta K. o stwierdzenie, w oparciu o art. 2 ust. 1 pkt e dekretu z dnia 6 września 1944 roku o przeprowadzeniu reformy rolnej, że nieruchomość położona w P. została nabyta przez Skarb Państwa. W sprawie tej Wojewoda M. decyzją z dnia (...) czerwca 2006 roku, Nr (...) umorzył postępowanie. Odwołanie od tej decyzji złożył Prezydent Miasta K. oraz Spółka z o.o. "P.". Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia (...) września 2007 roku, Nr (...) utrzymał w mocy wymienioną wyżej decyzję Wojewody M.. Decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi została zaskarżona do sądu administracyjnego przez Prezydenta Miasta K. oraz Spółkę z o.o. "P.". W związku ze skargą akta sprawy przesłane zostały do Sądu. Wniosek Spółki o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody K. z dnia (...) lipca 1993 roku, Nr (...) oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia (...) lutego 1996 roku, Nr (...) zostanie rozpoznany po zwrocie akt z Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej zobowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy (art.35§3 kpa).
W wyroku z dnia 19 lutego 1999 roku, sygn. akt IV SAB 153/98 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności".
Podzielić należy zdaniem Sądu zarzut skarżącego, iż Minister Rolnictwa znajduje się w bezczynności przy rozpoznawaniu wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody K. z dnia (...) lipca 1993 roku, Nr (...) stwierdzającej, że nieruchomość stanowiąca własność przedsiębiorstwa "P." Sp. z o.o. położona w P. podlegała przejęciu na podstawie dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 roku oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia (...) lutego 1996 roku, Nr (...).
Wniosek o stwierdzenie nieważności wymienionej decyzji wpłynął do organu administracji w maju 2006 roku. Od wpłynięcia wniosku minęło już ponad półtora roku. Zgodzić się wprawdzie należy, iż Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi miał utrudniony dostęp do akt sprawy, gdyż toczyła się inna sprawa, w której akta te były niezbędne, jednakże nie może stanowić to usprawiedliwienia w nierozpoznawaniu wniosku. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi winien zlecić sporządzenie kserokopii tej części akt sprawy, która jest niezbędna do rozpoznania wniosku skarżącej Spółki, a następnie rozpoznać wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji. Wyznaczony Ministrowi termin trzech miesięcy będzie w ocenie Sądu wystarczający do dokonania tych czynności.
Z powyższych względów na podstawie art. 149 i art. 200 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.