Uzasadnienie
B. K., A. I. i S. I. wnieśli skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który pomimo upływu terminu określonego w art. 35§3 k.p.a. nie załatwił ich wniosku z dnia 19 czerwca 2003 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa z dnia [...] grudnia 1953 r. i poprzedzającego je orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w P. z dnia [...] lipca 1953 r. Skarżący podnieśli, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi ani nie wydał decyzji, ani też nie zawiadomił ich, w trybie art. 36 k.p.a., o przyczynach zwłoki i nie wskazał terminu załatwienia sprawy.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyjaśnił, że " Sprawa dotyczy nieruchomości położonej w B. k/ M. o łącznej powierzchni 96,7993 ha, stanowiącej własność J. I. przejętej na rzecz Skarbu Państwa orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w P. z dnia [...] lipca 1953 roku nr [...] utrzymanym następnie w mocy orzeczeniem Ministra Rolnictwa z dnia [...] grudnia 1953 roku nr [...]. Przejęcie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło na podstawie przepisów art. 2 ust. 1 lit. "e" dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13)." Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podał, że zwrócił się do [...] Urzędu Wojewódzkiego oraz pełnomocnika skarżących o nadesłanie dokumentów dotyczących przejęcia nieruchomości. Po ich otrzymaniu niezwłocznie zostanie wydane stosowne rozstrzygnięcie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3§2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną przyczyną w ich podjęciu lub dokonaniu, leżącą po stronie organu.
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie istnieje stan bezczynności Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, polegający na nie załatwieniu wniosku skarżących z dnia 19 czerwca 2003 r.. Wyjaśnić należy, że wniosek ten dotyczył stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa z dnia [...] grudnia 1953 r. oraz poprzedzającego je orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w P. z dnia [...] lipca 1953 r., uznającego, że nieruchomość położona w B. k/ M. o łącznej powierzchni 96,7993 ha, stanowiąca własność J. I., podlegała działaniu art. 2 ust. 1 lit. "e" dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13). Wniosek ten do chwili obecnej nie został rozpatrzony.
W ocenie Sądu trudności w zgromadzeniu materiału dowodowego nie mogą ekskulpować organu orzekającego od zarzutu przewlekłości postępowania w sytuacji, gdy od złożenia wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie upłynęły prawie 2 lata, a czynności w sprawie zostały podjęte dopiero po wniesieniu skargi na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.