Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2007r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a uchyliło decyzję Wójta Gminy W. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007r. odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 2 budynków mieszkalnych jednorodzinnych i 2 zbiorników na nieczystości płynne-szamb wraz z niezbędną infrastrukturą na działce nr [...] w obrębie Z. w Gminie W. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.
W dniu 25 lipca 2007r. wnioskodawcy M. S. i G. S. wnieśli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zażalenie na bezczynność Wójta Gminy W., w przedmiocie nie rozpoznania ich wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wskazali w nim, iż w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. organ pierwszej instancji otrzymał w dniu 19 czerwca 2007r., jednak do dnia wniesienia zażalenia sprawy nie rozpoznał.
Postanowieniem z dnia [...] września 2007r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na podstawie art. 37 § 2 k.p.a, uznało zażalenie M. S. i G. S. za zasadne i wyznaczyło dodatkowy termin na załatwienie sprawy przez organ I instancji do dnia 15 października 2007r.
W dniu 5 listopada 2007r. M. S. i G. S. wnieśli za pośrednictwem organu skargę na bezczynność Wójta Gminy W. w zakresie nierozpoznania ich wniosku o ustalenie warunków zabudowy, podnosząc iż pomimo wyznaczenia organowi dodatkowego terminu do rozpoznania sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., organ ten nadal pozostaje w bezczynności.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy W. wniósł o oddalenie skargi. Podnosząc, iż opóźnienie wynika ze spiętrzenia spraw związanych z wydawaniem decyzji o warunkach zabudowy przez urząd. Jednocześnie organ wskazał, iż po upływie terminu określonego w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., skarżący nie wezwali go do usunięcia naruszenia prawa poprzez niedopełnienie czynności nakazanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. 1
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga G. S. i M. S. na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 2 budynków mieszkalnych jednorodzinnych i 2 zbiorników na nieczystości płynne-szamb wraz z niezbędną infrastrukturą na działce na [...] w obrębie Z. w Gminie W. wniesionego przez skarżących w dniu 19 grudnia 2006r.
Zgodnie z ogólną dyrektywą wynikającą z art. 35 § 1 k.p.a., sprawy administracyjne powinny być załatwiane bez zbędnej zwłoki. Sformułowanie takie oznacza w szczególności, że "organ administracji publicznej powinien załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, jeżeli w toku postępowania administracyjnego okaże się, że sprawa może być załatwiona przed upływem ustawowych terminów do jej załatwienia" (A. Wróbel (w:) M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, s. 307). Powołana dyrektywa jest związana z obowiązkiem niezwłocznego załatwienia sprawy (art. 35 § 2 k.p.a.) i obowiązkiem załatwienia sprawy w terminach określonych w art. 35 § 3 k.p.a. Należy zwrócić uwagę, że art. 12 § 2 k.p.a. przewiduje, że sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. Chodzi zatem o takie sprawy, które do swego rozstrzygnięcia nie wymagają postępowania wyjaśniającego.
Zwrot "niezwłocznie", zawarty w art. 35 § 2 k.p.a., oznacza, że nie ma wyznaczonego terminu w sposób bezwzględny, a organ I instancji, gdy tylko wystąpią warunki określone w art. 35 § 2 k.p.a., winien wydać odpowiednie rozstrzygnięcie (J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, s. 245). Niezwłocznemu załatwieniu podlegają nie tylko sprawy proste i nieskomplikowane, lecz także "takie sprawy zawiłe i skomplikowane, w których jednakże nie trzeba prowadzić postępowania dowodowego, ponieważ albo cały materiał dowodowy jest od razu dostarczany przez stronę, albo materiał ten może być uzupełniony przez organ administracyjny w drodze czynności pozaprocesowych - materialno-technicznych" (J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, s. 279). Wszczęte postępowanie administracyjne musi być zatem zakończone załatwieniem sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a przez wydanie decyzji, chyba że przepis kodeksu stanowi inaczej.
Pisma wysyłane do strony, informujące o sprawie, zamiast wydania decyzji administracyjnej, nie stanowią załatwienia sprawy w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Niezachowanie powyższego trybu postępowania wskazuje na bezczynność organu. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy bowiem do czynienia wówczas, gdy w terminie ustalonym przez prawo organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął czynności, do której był prawnie zobowiązany (por. wyrok NSA z dnia 13 listopada 1998r. Sygn. akt IV SAB 124/98 LEX nr 43729).
W przypadku bezczynności organu w załatwieniu sprawy zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a, strona ma możliwość wniesienia zażalenia na niezałatwienia sprawy w terminie przez organ administracji publicznej. Zażalenie to służy do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. W rozpoznawanej sprawie skarżący skorzystali z przysługującego im w tym względzie uprawnienia, wnieśli zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które postanowieniem z dnia [...] września 2007r. Nr [...], uznało niniejsze zażalenie za zasadne i wyznaczyło dodatkowy termin na załatwienie sprawy przez organ I instancji do dnia 15 października 2007r.
Na przeszkodzie w merytorycznej ocenie skargi nie stał zatem zarzucany przez organ zarzut niewyczerpania przez skarżących toku zażaleniowego w postępowaniu administracyjnym, ponieważ Sąd stanął na stanowisku, iż skarżący przewidziany art. 37 § 1 k.p.a tok zażaleniowy w sprawie wyczerpali. Zdaniem Sądu, dla uznania wyczerpania toku zażaleniowego przez stronę w sprawie dotyczącej bezczynności organu, wystarczające jest bowiem wykazanie składania przez stronę stosownego zażalenia do organu administracji wyższego stopnia. Niezależnie od formy załatwienia przez organ wyższego stopnia zażalenia na bezczynność organu I instancji, stronie zostaje bowiem otwarta droga do podniesienia przed sądem administracyjnym bezczynności organu I instancji.
Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy w oparciu o podniesione przez skarżących zarzuty, Sąd uznał zatem, iż skarga skarżących zasługuje na uwzględnienie. Zasadnie bowiem skarżący podnieśli w niej, że Wójt Gminy W. pozostaje w bezczynności. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, organ ten uchybił i to w sposób znaczny terminowi załatwienia sprawy zakreślonemu w art. 35 § 3 k.p.a.
W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w pkt. 1 sentencji. O zwrocie skarżącym kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.