Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 marca 2010 r. sygn. akt IVSAB/Wa 204/09 skarżący S. T. został zwolniony od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Po wydaniu w dniu 23 czerwca 2010 r. wyroku oddalającego skargę na bezczynność Głównego Geodety Kraju skarżący złożył na urzędowym formularzu PPF kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, tym razem wnosząc ustanowienie adwokata.
Z informacji zawartych we wniosku złożonym na urzędowym formularzu wynika, iż skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest właścicielem domu drewnianego, powojennego, w którym mieszkają jego rodzice, mieszkania o pow. 60 m2 oraz 2,91 ha lasu. Uzyskuje dochód w wysokości ok. 1600 zł z tytułu renty. Uzasadniając swój wniosek wskazał, iż jest inwalidą pierwszej grupy, na lekarstwa wydaje ok. 200 – 300 zł miesięcznie, za wodę i gaz płaci ok. 93 zł. Podał także, że obecnie zaciągnął pożyczkę w wysokości 6000 zł na wymianę okien, jest w trakcie jej spłacania. Również spłaca na raty kwotę 2 500 zł (koszty adwokackie w innej sprawie).
Rozpoznając przedmiotowy wniosek, zważono co następuje.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym – gdy strona wykaże, ze nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, iż wnioskodawca spełnia przesłanki do uwzględnienia jego wniosku. W szczególności biorąc pod uwagę, iż skarżący uzyskuje dochód w wysokości 1600 zł z tytułu renty, na lekarstwa wydaje miesięcznie ok. 200 -300 zł, należało uznać, iż poniesienie kosztów ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika w niniejszej prawie, przekracza możliwości finansowe skarżącego.
Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji